မည္သူ မဆို အမွန္ ရွိသလို ၊ အမွားလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အျမင္ ၊ အေတြးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ တာဝန္ယူရမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ထပ္ဆင္႔ကူးယူျပီး တျခားေနရာမွာ ေဖာ္ျပခ်င္တယ္ ဆိုေသာ စာခ်စ္သူ သူငယ္ခ်င္း မ်ားကို စာရဲ႕ ေအာက္တစ္ေနရာမွာ “ ကိုေဇာ္ ” ႏွင္႔ “ zaw357.blogspot.com ” ဆိုတာေလးကိုေတာ႔ ထည္႔ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။

{ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ႔ “ ေရးတဲ႔စာ ” နဲ႔ “ စာေရးသူ ” ကို မေရာေထြးေစဖို႔ပါ။ }

ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

အဇၨတေဂၢ ပါဏုေပတံ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၦမိ။


15 February 2010

4 အျပံဳးမ်ား ( ၃ ) (OR) ငါ ဘယ္လို ဆက္ဆံခဲ႔လဲ



“ ၆ ၾကိမ္ ရွိျပီ။ ”

အခု သြားတာနဲ႔ဆို ၆ ၾကိမ္ရွိျပီ။ အျပင္မွာလည္း အသံထြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေရရြတ္မိတယ္။ စိတ္ထဲကလည္း ေရရြတ္တယ္။ စဥ္းစားၾကည္႔ ဒီ ကုမၸဏီကေန အင္တာနက္ တပ္မိကတည္းက ကၽြန္ေတာ္႕မွာ မျငိမ္ေနရေတာ႔။ စက္က လြတ္လို႔ ဆိုျပီး သြားရတယ္။ စင္တာခြဲေတြကလည္း မိန္းစင္တာကိုပဲ သြားပါလို႔ ညႊန္တယ္။

“ ေတာက္ သြားရတာ နီးတယ္ မွတ္ေနလား။ ”

တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္တစ္မ်ိဳး ေျပာင္းေျပာၾကည္႔တယ္။

“ ငါမွာ ကိုယ္ပိုင္ကား ရွိေနတယ္ မွတ္ေနလား မသိဘူး။ ဘတ္စ္နဲ႔ သြားေနရတာ။ ”

ေဒါသေတြကလည္း အေခ်ာင္းေခ်ာင္းေရာ ၊ အလံုးလိုက္ေတြေရာ ၊ အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္ေတြေရာ ထြက္တယ္။ ေျပာလိုက္ခ်င္တဲ႔ လွ်ာေတြ ၊ အာေတြလည္း ယားတယ္။

ပထမတစ္ခါ စက္က ဝါယာလက္ ဆိုေတာ႔ စက္လြတ္သြားလို႔ မရဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ လာရတယ္။ စက္လဲေပးတယ္။ ေကာင္းသြားတယ္ ျပန္တယ္။ ဒါပဲ အခက္အခဲ မရွိ။ ဒုတိယအၾကိမ္က နာမည္မွားေနလို႔ လာတာ နာမည္မွာ g တစ္လံုးပိုေရးထားတယ္။ ဒါကို လာေျပာတာ ျပင္ေပးဖို႔ ။ “ အင္း ” ဆိုျပီး ကြန္ပ်ဴတာထဲ ေခ်ာက္တီး ေခ်ာက္ခ်က္ေတြ ရိုက္ထည္႔ျပတယ္။ ေနာက္လက်ေတာ႔လည္း ဒီအတိုင္း။ မေျပာင္းေသး။

ေနာက္ထပ္ ႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ႔လည္း ဒီအတိုင္း နာမည္မေျပာင္းေသးလို႔ သြားေျပာရတယ္။ တတိယအၾကိမ္။ ေဒါသေတြက ထြက္ ထြက္လာျပီ။ ဒါလည္း မေျပာင္းေသး။ ဒါနဲ႔ တစ္ႏွစ္ျပည္႔ေတာ႔ ဒီစက္ ျပန္အပ္ျပီး ဒီထက္ ပိုျမန္တဲ႔ စက္ကို ေျပာင္းသံုးေတာ႔ အခုစက္အတြက္ အေပါင္ေပးထားရတဲ႔ ပိုက္ဆံ ကို ၃ လ ေစာင္႔ရမယ္တဲ႔။ အံ့ၾသျပီး ေဒါသေတာင္မွ ထြက္မိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အပ္ျပီးမွေတာ႔ အပ္လို႔ေပါ႔။ ဒါက စတုတၳအၾကိမ္။

ဒီမွာ ေသခ်ာ ေျပာခဲ႔တယ္။ နာမည္ အခုထိ လြဲေနတယ္လို႔ “ ျပင္ေပးမယ္ ” ဆိုျပီး လကုန္ေတာ႔ နက္ေၾကးလာေတာ႔ မေျပာင္းေသး။ သူတို႕က အေပါင္ေငြကို ျပန္ေပးရင္ ခ်က္လက္မွတ္နဲ႔ လာမွာ ဒါကို ဘဏ္ထဲ ထည္႔မွာ ဆိုေတာ႔ နာမည္မတူရင္ လုပ္လို႔မရ။ ဒါေၾကာင္႔ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားေျပာတယ္။ ဒါက ပဥၥမအၾကိမ္။ ဒီနာမည္ေလး မွားေနလို႔ လာေျပာတာ ၄ ၾကိမ္ ၊ ၄ ခါတိုင္ခဲ႔ပါျပီ။ စင္တာကို ေရာက္တာ ၆ ၾကိမ္။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ လက ခ်က္ေရာက္လာတယ္။ နာမည္မွားေနတုန္း ၊ ဘယ္ေလာက္ ေဒါသထြက္ဖို႔ ေကာင္းလဲ ။ ဒါေၾကာင္႔ ဘဏ္မွာ ထုတ္လို႔မရ။ ၅ ၾကိမ္ ေျမာက္ သြားေျပာရတယ္။ ကိုယ္႕ပိုက္ဆံ ကို္ယ္ရဖို႔ ၃ လေက်ာ္ ေစာင္႔ထားျပီးသြားျပီ။ စင္တာကုိ ေရာက္ေတာ႔ အလွည္႕က်ဖို႔ တိုကင္ယူျပီး ေစာင္႔ေနရတယ္။ ကိုယ္႕အလွည္႔ေရာက္ေတာ႔ ကုလည္ ကုလားမေလး ၊ သူ႕အေပၚပဲ ေဒါသေတြ ပံုက်ျပီး တင္းတင္းနဲ႔ ဖိေျပာပစ္လိုက္တယ္။

“ ငါ အၾကိမ္ၾကိမ္ လာေျပာတယ္ အခုလည္း မွားေနတုန္းပဲ ”

ဘာညာ သာရကာ ေနၾကာ ကြာစိ ( ဘာေတြလဲေတာ႔ မသိဘူး ) အဲဒီလိုေတြ စြတ္ေျပာပစ္ေတာ႔ ေကာင္မေလးကလည္း ငိုမဲ႔မဲ႔နဲ႔ သူ႕အထက္က တရုတ္မေလးဆီကို ေျပာင္းေပးလိုက္တယ္။ ဒီေကာင္မေလးကေတာ႔ ေတာ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာကို ေလေအးေလးနဲ႔ ေျပာသြားတယ္။ သူက ေအးေဆးေျပာေနေတာ႔ ၾကာေတာ႔ ကိုယ္႔ ေဒါသေတြေတာင္မွ ဘယ္လို ထြက္ရေတာ႔မွန္း မသိ။

သူက ေခ်ာက္ေခ်ာက္ခ်က္ခ်က္နဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာေလးကို ႏွိပ္ျပီး ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားျပင္ကို ျပတယ္။

“ ျပင္လိုက္ျပီေနာ္။ ေနာက္ထပ္ သံုးပတ္ ဆိုရင္ ေရာက္လာလိမ္႕မယ္။ ”

တဲ႔။ ထပ္၍ ထပ္၍ အံ့ၾသသြားမိတယ္။

“ ဒါဆို ငါ႔ပိုက္ဆံ ငါျပန္ရေအာင္ ေလးလေလာက္ ေစာင္႔ေနရတာေပါ႔။ ”

သူက ပုခံုးတြန္႔ျပံဳးျပရင္း .. .

“ ဒါေတာ႔ ကုမၸဏီ စည္းမ်ဥ္းဆိုေတာ႔ ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ”

ဆက္ခနဲ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံရရွိေၾကာင္႔ စာရြက္ ျပန္ယူလာျပီး ျပန္လာခဲ႔တယ္။ တစ္လမ္းလံုးလည္း ေဒါေတြ ပြလို႔။ ကိုယ္႕ေမ်ာက္ခြက္ၾကီးလည္း... အဲေလ.. ကိုယ္႔မ်က္ခြက္ၾကီးလည္း အရင္ကတည္းက တင္းပါတယ္ ဆိုမွ စူပုပ္ေနမယ္ ထင္တယ္။ တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ပဲ အခန္းေရာက္ျပီး ေနာက္ သံုးပတ္ေစာင္႔ရပါေတာ႔တယ္။

ဟိုတစ္ပတ္က သံုးပတ္ ေက်ာ္သြားတာေတာင္မွ ဘာမွ ခ်က္ အသစ္မလာ။ ပိုက္ဆံကလည္း နည္းနည္းဆိုရင္ မေျပာေတာ႔။ အခုေတာ႔ ႏိုင္ငံျခားသား ဆိုျပီး တင္ထားရတဲ႔ စေပၚ အေပါင္ေငြက ေတာ္ေတာ္ေပးထားရတာ။ ဒါေၾကာင္႔ သံုးပတ္နဲ႔ မေရာက္လာရင္ ဆက္သြယ္ရန္ ဆိုတဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္လိုက္ေတာ႔ တစ္ေယာက္လာကိုင္တယ္။ မိန္းကေလး။

ဂြတ္တေမာင္းနင္းေတြ ဘာေတြ လာလုပ္ေနတယ္။ ဒီက ေဒါသေတြ စုျပံဳျပီး ေျပာလိုက္ေတာ႔ ဖုန္းခ်သြားတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ႔ ဆက္ဆံေရး။ ဒီေလာက္နဲ႔ေတာ႔ မရေသး။ ထပ္ေခၚတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္မွန္း သိတာနဲ႔ ဖုန္းခ်သြားတယ္။ ဒီဘက္ကလည္း ေဒါသေငြ႕ေတြကို ဖုန္းထဲကေန သူ႕နားကို ဘယ္ေလာက္ ပူသြားလည္း မသိ။ ေနာက္ထပ္ ထပ္ေခၚေတာ႔ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ လာကိုင္တယ္။

သူကေတာ႔ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ပါပဲ ျပန္ေျပာတယ္။ ဘာေတြ ျပန္ေျပာမွန္းကို မသိ။ ကိုယ္က ေျပာတာ တျခား သူက ျပန္ေျပာတာ တျခား စိတ္ေတြလည္း ေလလို႔။ တမင္လုပ္တာ ျဖစ္မယ္။ ဒါနဲ႔ ဖုန္းခ်ျပီး အခ်ိန္ နည္းနည္းပိုအားတဲ႔ တစ္ရက္သြားမယ္ ဆိုျပီး အခု ဒီေန႔မွာ ထြက္လာျဖစ္တာ။ စိတ္ထဲမွာလည္း ေမာင္းတင္ထားတယ္ ၊ ငါ႔ကို ဖုန္းထဲမွာ ေသခ်ာ မေျပာတဲ႔ ဟာေတြ မန္ေနဂ်ာ တတ္တိုင္မယ္လို႔။ (ကၽြန္ေတာ္က ဒီလိုပဲ လုပ္တတ္တယ္။ ေအာက္ေျခေတြနဲ႔ သိပ္ျပီး စကားမေျပာ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဖေဖကလည္း သင္ေပးထားတယ္။ )

ဒါေၾကာင္႔ အခု ကားစီးလာရင္း ေဒါသေတြ ထြက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေနတဲ႔ ေနရာကေန ျမိဳ႕ထဲကို ကားတစ္ဆင္႔ စီးတယ္။ ေနာက္ျပီး သူ႕စင္တာ ေနရာကို ေနာက္ထပ္ တစ္စီး ေျပာင္းစီးရတယ္။ အခု ဒုတိယေျပာင္းစီးလာတဲ႔ ကားေပၚစီးရင္း ၊ ေဒါသေတြ လွိမ္႕ထြက္ေနရင္း ဘတ္စ္က မီးပိြဳင္႔တစ္ခုမွာ ခဏရပ္ေတာ႔ ကိုယ္႕ဘတ္စ္ကား ေဘးကို ကားတစ္စီးက ကိုယ္႕လိုပဲ မီးပိြဳင္႔မွာ လာရပ္တယ္။ ပိြဳင္႔မွာ ကားရပ္တာ မထူးဆန္းပါ။ လာရပ္တဲ႔ ကားေလးကလည္း ကုမၸဏီက အလုပ္ကားေလး။

ဒါေပမဲ႔ ဒီကားကို လွည္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ဒီကားက ကုမၸဏီက ပစၥည္းလိုက္ျဖန္႕တဲ႔ ကားေလးဆိုေတာ႔ ကားေနာက္က ကြန္တိန္နာလို ပံုးၾကီးေပၚမွာ ကုမၸဏီက သူတို႕ ေရာင္းေနတဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ပန္းခ်ီဆြဲထားတယ္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ လိုက္ၾကည္႔မိတယ္။ တစ္ေယာက္က အဲဒီကုမၸဏီက ပစၥည္းကို ၾကည္႔ျပီး မဲ႕ေနတယ္။ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ျပီး ျပံဳးျပေနတယ္။ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ျပီး ရယ္ျပေနတယ္။ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ျပီး သူ႕ကိုယ္သူ ၾကည္႔ေနတယ္။ တစ္ေယာက္က ၾကည္႔ျပီး အထဲက သူမ်ားကို ထပ္ၾကည္႔ေနတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ၾကည္႔ၾကည္႔ သူတို႕ ၾကည္႔ေနတဲ႔ အတိုင္း ျပန္ေပၚေနတယ္။

အဲဒီ ကုမၸဏီကေရာင္းေနတဲ႔ ပစၥည္းက “ ၾကည္႔မွန္ ” ေတြပါ။ ဒီပစၥည္းပို႔တဲ႔ ကားေလးမွာ စာတန္းတစ္ခု ေရးထားတယ္။

“ How do you make up , you will return to see back. ”

တဲ႔။ ဘာေတြ ေရးထားမွန္းလည္း မသိ။ စိတ္လည္း မဝင္စားမိပါဘူး။ ခဏေလးၾကာေတာ႔ မီးပိြဳင္႔က စိမ္းသြားတယ္။ ကားေတြလည္း ကိုယ္႕ဖာသာ အလုအယက္ ေမာင္းထြက္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႔နဲ႔ အတူတူ ေမာင္းထြက္ရင္း ပါလာတယ္။

ဒါေပမဲ႔ စိတ္ထဲမွာ ခုုန ကားမွာ ဆြဲထားတဲ႔ ပန္းခ်ီပံုေတြကို ျပန္ျမင္ေနမိတယ္။ ဒါနဲ႔ အခု ငါ႔မ်က္ႏွာ ဘယ္လို ျဖစ္ေနလဲ ၊ သူတို႕ကေရာ ငါ႔မ်က္ႏွာကို ဘယ္လို ျမင္မလဲ ၊ ငါျပံဳးေနတာကို ျမင္ရင္ သူတို႔လည္း ျပံဳးျပလာမွာပဲ။ ငါက မဲ႔ရြဲ႕ေနေတာ႔ သူတို႔ကလည္း ျပန္မျပံဳးျပႏိုင္တာ ၊ ျပန္မျပံဳးျပခ်င္ေတာ႔တာလား ။ သူတို႔ မ်က္ႏွာေတြ ဆိုေပမဲ႔ ဒါကလည္း ငါ႔မ်က္ႏွာရဲ႕ အရိပ္သူတို႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ သြားထင္တာ ၊ ဒါကို ငါက ျပန္ျမင္လို္က္ရတာပဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ သြားေတြးမိသြားတယ္။

ဒီစင္တာ ေနရာကို ေရာက္ျပီး ကားမွတ္တိုင္က ဆင္းေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း စင္တာထဲ မဝင္ေသးပဲ။ စင္တာက KLCC မွာ ရွိတယ္။ KLCC ကို အထဲထဲမွာ တစ္ပတ္ ေလွ်ာက္ၾကည္႔လိုက္တယ္။ ကေလးေတြ ကစားေနတဲ႔ ေနရာကို သြားလိုက္ေသးတယ္။ လူလည္း နည္းနည္းေနသာသလို ရွိေတာ႔မွာ ဆိုင္ေတြမွာ တပ္ထားတဲ႔ အၾကည္မွန္ထဲက ဝိုးတဝါးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရိပ္ကို ျပန္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေဒါသေတြေတာ႔ မျမင္ရေတာ႔ ၊ ျပံဳးဖို႔ေတာ႔ လိုေနေသးတယ္။

“ အဟီး..။ ”

“ အဟဲ..။ ”

ကိုယ္႔ဖာသာ ညွစ္ျပီး မွန္ထဲက ေကာင္ကို ျပံဳးျပလိုက္ေတာ႔ မွန္အၾကည္ ရဲ႕ ေနာက္မွာ ထိုင္ေနတဲ႔ ေကာင္မေလးက သူ႕ကို ရယ္ျပတယ္ ထင္ျပီး လန္႔ကာ ဆိုင္ထဲကို ထဝင္သြားတယ္။ အဲ.. . .ငါႏွယ္ေနာ္။ ရေလာက္ပါျပီ ဝင္မယ္ ဆိုျပီး စင္တာထဲကို ဝင္လာတယ္။

Reception
က လူဆီမွာ တိုကင္ေလး သြားယူေတာ႔ သူ႕ကို အရင္ျပံဳးျပီး နာမည္မွားေနလို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ ေအးေဆး ခပ္ျပံဳးျပံဳးပဲ ေမးလိုက္ေတာ႔ သူက တိုကင္ေလး စက္ထဲက ထုတ္ေပးရင္း ဘယ္ႏွစ္ေယာက္က်န္ေသးတယ္ ၊ ဘယ္မွာ ၾကည္႔ပါ ၊ ကိုယ္႔နံပါတ္ေပၚလာရင္ ေခၚတဲ႔ ေကာင္တာကို သြားပါ ဆိုျပီး ေျပာတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ္႕ကို အခုမွ ေရာက္တဲ႔ လူသစ္တစ္ေယာက္လို႔ ထင္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာက ျပံဳးထားေတာ႔ သူက ျပန္ျပီး ျပံဳးျပတာပဲ။ ဆက္ဆံေရးေတြ ေျပျပစ္လို႔။

ဒါနဲ႔ ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ေစာင္႔ေနျပီး ခဏၾကာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ တိုကင္ နံပါတ္ေလး ေပၚလာတယ္။ ဒီမွာ သြားရမဲ႔ ေကာင္တာက ၈ ဆိုေတာ႔ ေကာင္တာ ၈ ကို လွမ္းသြားလိုက္တယ္။ ထုိင္ေနတာက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ သူ႕ကို ျဖစ္သမွ် ရွင္းျပေတာ႔ သူက “ ဟုတ္လား ၊ မရေသးဘူးလား ” ဆိုျပီး ျပာျပာသလဲ အားနာသြားသလို တေတာက္ေတာက္နဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာထဲကို ရွာတယ္။ ျပီးေတာ႔ . . .

“ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခ်က္ပို႔ေပးလိုက္ျပီ ၊ လမ္းမွာ ၾကာေနတာ ထင္တယ္။ ”

တဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပံဳးလက္စနဲ႔ျပံဳးထားလိုက္ျပီး . .

“ ငါ႔ကို ဘယ္လို ကူညီႏိုင္မလဲ ။ ”

လို႔ ေမးလိုက္ေတာ႔ သူက ျပာျပာသလဲပဲ သူ႔အထက္လူၾကီးဆီကို သြားေျပာတယ္။ အဲဒီအထက္ လူၾကီးက ဟိုတစ္လက ကၽြန္ေတာ္လာတုန္းက လုပ္ေပးလိုက္တဲ႔ တရုတ္မေလး။ သူကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႕ကို မမွတ္မိပါ။ သူကိုယ္တိုင္ လုပ္ေပးလိုက္တာဆိုတာပဲ သိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္ အခက္အခဲေတြကို ေျပာျပေတာ႔ သူက ကၽြန္ေတာ္႕မ်က္ႏွာေပၚက အျပံဳးကို သူလည္း ယူေဆာင္တပ္ဆင္ျပီး ျပန္ျပံဳးရင္း သူ႕အထက္ တစ္ေယာက္ဆီကို ေခၚသြားတယ္။

အရင္တစ္ေခါက္ေတာ႔ သူ႕မွာ တာဝန္ မ်က္ႏွာ ၊ တာဝန္ စကားေတြပဲ ထြက္က်လာတယ္။ အခုမွသာ. . .ဒါ ကၽြန္ေတာ္႕မ်က္ႏွာေပၚက အျပံဳး သူ႕မ်က္ႏွာမွာ သြားပြင္႔ေနတာ။ သူ႕အထက္ တစ္ေယာက္ဆီေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အားရပါးရ ပိုျပံဳးလာႏိုင္တယ္။ ေဒါသေတြနဲ႔ ေလာင္ကၽြမ္းမႈလည္း ျငိမ္းလို႔ ၊ ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေတြ႕ေတာ႔ အထက္လူၾကီးက ျပာျပာသလဲ စစ္ေပးတယ္။

“ ငါတို႔ တကယ္ကို ခ်က္ပို႔လိုက္ျပီ ၊ ေသာၾကာေန႕အထိ ခ်က္ မေရာက္ရင္ အားေတာ႔ နာတယ္ ထပ္လာေပးပါ။ Cash ေပးႏိုင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ေပးထားပါ႔မယ္။ ”

လို႔ ေျပာတယ္။ တကယ္တမ္း သူတို႕ ခ်က္ပို႔ထားတာ မွန္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ အတြက္ ေစာင္႔ေနရံုမွ်သာ ၊ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္။ အခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ လက္ခံစာရြက္မွာ အဲဒီေန႕က လာေရာက္စစ္ေဆးေၾကာင္းနဲ႔ ဒီအထက္လူၾကီးရဲ႕ နာမည္နဲ႔ လက္မွတ္ ၊ ေန႕စြဲ ထိုးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္မထြက္လာခင္ ဒီအထက္လူၾကီးကပဲ သူတို႔ လြဲမွားမႈ အတြက္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေတာင္းပန္ေနေသးတယ္။

ေၾသာ္. . . ငါ အရင္က “ မင္း ဘာေကာင္လဲ ၊ ငါ ဘာေကာင္လဲ ” ဆိုတုန္းက သူတို႕ကလည္း သူတို႔ လုပ္ပိုင္ခြင္႔ဆိုတဲ႔ အထဲကပဲ ကာကြယ္ယူျပီး “ ငါကလည္း ဒါပဲ. . ဒါပဲ။ ” လို႔ ေရွာင္ထြက္သြားၾကတယ္။ အခု ကိုယ္က ဒီလို ခက္ခဲေနလို႔ ကူညီေပးပါ ဆိုေတာ႔ သူတို႕ လုပ္ပိုင္ခြင္႔အျပင္ကပါ ထြက္ျပီး ေဆာင္ရြက္ၾကတယ္။

ဒါဟာ တကယ္ေတာ႔ ဘာမွေတာ႔လည္း မဟုတ္ပါ။ ကိုယ္႕မ်က္ႏွာေပၚက အမူအရာက ေၾကးမံုျပင္လို႔ ျဖစ္ေနတဲ႔ သူ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာ သြားအရိပ္ထင္တာပါပဲ။ ကိုယ္က သူမ်ားကို မဲ႔ျပေနေတာ႔မွ သူကလည္း ကိုယ္႕ကို မျပံဳးျပနိုင္တာ သိပ္ေတာ႔ မဆန္းပါဘူး။ ကိုယ္က ျပံဳးေနေတာ႔ သူကလည္း ျပန္ရယ္ျပတာ သဘာဝပါပဲ။

ဒါေၾကာင္႔ လူ႔ေလာက ဆက္ဆံေရးမွာ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဘယ္လို ဆက္ဆံၾကတယ္ ဆိုတာမွာ သူက ငါ႔ကို ဘယ္လို ဆက္ဆံတယ္ ဆိုတာထက္ “ ငါ ဘယ္လို ဆက္ဆံခဲ႔လဲ . ” ဆိုတာက ပိုျပီး အေရးပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခဏခဏ ေျပာေျပာေနတဲ႔ ဒီစကားေလးလည္း ရွိတယ္ေလ။

“ ကမာၻေလာကၾကီး လွပလာေစရန္ သင္၏ မ်က္ႏွာကို အရင္ဆံုး ျပံဳးထားလိုက္ပါ။ ”




Source;
Andrew Jackson Mirror Smile ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္ အျဖစ္အပ်က္ေလး ေပါင္းစပ္ေရးပါတယ္။

ကိုေဇာ္ ခံစားပံုေဖာ္သည္။



.
Share/Bookmark

4 ေယာက္ ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္:

အဆိပ္သင့္သူ said...

အျမဲတမ္းျပံဳးႏိုင္ပါေစ။

အဆိပ္သင့္သူ said...

မင္းဘာေကာင္လဲ။ ငါဘာေကာင္လဲ။ ဘယ္သူဘာေကာင္လဲ...ဟဲဟဲ...။:)

အဆိပ္သင့္သူ said...

မင္းဘာေကာင္လဲ။ ငါဘာေကာင္လဲ။ ဘယ္သူဘာေကာင္လဲ...ဟဲဟဲ...။:)

ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

အဟီး
အဟဲ
အဟမ္း
ဘြတ္..
အဲ.. ထြက္သြားျပီ..
ေဆာရီးကိုေဇာ္..
အိမ္ျပန္ေျပးလိုက္ဦးမယ္...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ဧည္႔သည္မ်ား

သြားသြားလာလာ
hidden hit counter




free counters

6.8.2010 မွ စ ကလိသည္။

.