မည္သူ မဆို အမွန္ ရွိသလို ၊ အမွားလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အျမင္ ၊ အေတြးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ တာဝန္ယူရမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ထပ္ဆင္႔ကူးယူျပီး တျခားေနရာမွာ ေဖာ္ျပခ်င္တယ္ ဆိုေသာ စာခ်စ္သူ သူငယ္ခ်င္း မ်ားကို စာရဲ႕ ေအာက္တစ္ေနရာမွာ “ ကိုေဇာ္ ” ႏွင္႔ “ zaw357.blogspot.com ” ဆိုတာေလးကိုေတာ႔ ထည္႔ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။

{ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ႔ “ ေရးတဲ႔စာ ” နဲ႔ “ စာေရးသူ ” ကို မေရာေထြးေစဖို႔ပါ။ }

ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

အဇၨတေဂၢ ပါဏုေပတံ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၦမိ။


29 February 2012

14 ေလနဲ႔အတူ လြင့္ေမ်ာေသာ စာ


" ေလနဲ႔အတူ လြင့္ေမ်ာေသာ စာ "

က်ေနာ္ အရင္လို စာေတြ မဖတ္ျဖစ္တာ ၾကာျပီ။
မေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ သူေရာ ၊ က်ေနာ္ေရာ ေရွာင္ေနမိတယ္။
သို႔ေသာ္ . .
ေတြ႕တာနဲ႔ က်ေနာ္ ဒီလို " ဖတ္ " မိေပမဲ့ ဒီလိုေတာ့ " ဖက္ " ထားမိပါသည္။
ေဟာက္ေတာင္မွ ေဟာက္လို႔ . . .။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ နာရီ အေဟာင္းတစ္လံုးကို ဝယ္မလို႔ သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။
ေရာင္းသူက ဘိုလို မႈတ္ျပီးေတာ့ ေျပာတယ္ . . . " စက္ကင္း ( Second ) " တဲ့။
က်ေနာ္ မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ပါ။
" စက္ကင္းမဲ့ေနပါတယ္ " ဆိုေနမွ ဘာလုပ္ရေတာ့မွာလဲ။
ေနာက္ထပ္ နာရီ တစ္လံုးကိုလည္း ၾကည့္မိပါတယ္ . . 
အမ်ိဳးအစား ေကာင္းတယ္ " အိုးရီးရင့္ ( Orient ) " လို႔ ဆိုတယ္။
သူေျပာတဲ့ အသံက မပီေတာ့ " အိုးရီးပဲ " လို႔ ျဖစ္ေနသည္။
က်ေနာ္ မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ျပန္ပါ။
" စက္မပါဘဲ အိုးခ်ည္းးပဲ " ဆိုမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ နာရီက သြားပါေတာ့မလဲ။
က်ေနာ္ ထိုဆိုင္မွ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ဖိနပ္နဲ႔ တံျမက္စည္း လွဲေနမိတယ္။
မထူးပါဘူး ဖံုေတြ ပိုပို ထူလာတယ္။ ေပ လို႔ . .  ပြ လို႔ . . .
တယ္လီဖံုး အသံျမည္ရင္  . . . .
" ဟယ္လို " လို႔ ထူးရမလား . .
" ဟဲလို " လို႔ ထူးရမလား . . .
" ဟလို " လို႔ ထူးရမလား . . .
" Hello " လို႔ ထူးရမလား . . .
" Helo " လို႔ ထူးရမလား . . .
" ဝယ္ " လို႔ ထူးရမလား . . .
" မိုးရွိ  . . .မိုးရွိ  . .  " လို႔ ထူးရမလား . . .
စဥ္းစားေနတာနဲ႔ပဲ ဖုန္းက ျပန္က်သြားတယ္။
ေနာက္တစ္ခါ လာရင္ေတာ့ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ပဲ ထူးလိုက္ေတာ့မယ္။
ဒါေပမဲ့ . . ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာလိုပဲ ထူးလိုက္မိတယ္။
" အမိန္႔ရွိပါ " လို႔ . . . .
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဟိုဘက္က ေခၚတာက အလုပ္ထဲက တရုတ္မ ျဖစ္ေနတယ္။
သူမက နားမလည္ပါ။
ဒါနဲ႔ပဲ သူေရာ ၊ က်ေနာ္ေရာ ေလေတာ္ေတာ္ ကုန္သြားပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ မနက္ျဖန္ သူေဌးနဲ႔ လာေတြ႕ပါလို႔ ေျပာသြားတာပါ။
ေလမိုးက အေၾကာင္းထူးရင္ ေျမာင္းတူးျပီး ေျပာင္းဖူးစိုက္ပါတဲ့။
သူ႕ကို ၾကံဳရင္ ေျပာျပေပးပါ . . . ေျမာင္းတူးတဲ့ ေခတ္ကုန္ျပီလို႔ . . ။
အခုေတာ့  . . .ရမ္းစိုက္ေနက်တာပါပဲ။
ဒါကိုပဲ ေပါက္ေပါက္ ေမ်ာက္ေမ်ာက္လို႔ ေခၚသတဲ့။
( ေမ်ာက္ေတြ အပင္ေပါက္ စိုက္ေနသလိုေပါ႔။ )
ေတာေျပာင္းျပီး စေကာေတာ့ မေရာင္းပါနဲ႔။
အခုေခတ္က ဆန္ျပာတဲ့ ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
စက္နဲ႔ ၾကိတ္ျပီးေတာ့ အလိုလို ျပာေပးတဲ့ ေခတ္ ျဖစ္ေနျပီ။
ေလွ်ာက္ေရာင္းရင္ ေျခတိုပါလိမ့္မယ္။
အမယ္အိုၾကီး တစ္ေယာက္ ငိုေနသည္။
သူမ ဘာလို႔ ငိုေနသည္ ဟု ထင္ပါသလဲ။
( ဘာလို႔လဲ ) ဟု က်ေနာ့္ကို ျပန္မေမးပါနဲ႔။
က်ေနာ္က မသိလို႔ ေမးတာပါ။ ဒါက အရိုးရွင္းဆံုး ေျပာတာပါ။
ဖေနာင့္ႏွင့္ တင္ပါး တသားတည္း က်ေအာင္ ေျပးဖူးခ်င္တယ္။
သို႔ေသာ္ . . . ေသခ်ာ စဥ္းစားေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
ေျပးရင္လည္း ေမာရံုပဲ ရွိမွာေပါ႔။ က်ေနာ္ မေျပးျဖစ္ေတာ့ပါ။
အတိသယ ဝုတၱိ ထင္ပါရဲ႕. . .
ေျခတိုျခင္းကို ဆိုလိုခ်င္ပံု ရပါသည္။
ေရွ႕ေန အလုပ္သည္ ေျခတိုသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။
သူတို႔လည္း တင္ပါးနဲ႔ တသားတည္းမ်ား က်ေနေလလိမ့္မလား။
သို႔ေသာ္ . . .  ေရွ႕ေနမ်ားတြင္ အထီးတင္ မက  ၊ အမ မ်ားပါ ရွိေနေသာေၾကာင့္
က်ေနာ္ စစ္တမ္း မလုပ္ရဲပါ။
ဝက္ကေလး လို႔ ဆိုတိုင္း Saluu Lay လို႔ မထင္ၾကပါနဲ႔
ဝက္သားေပါက္ကေလးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ဝက္သားေပါက္ကေလးလိုမ်ိဳးျဖင့္ Angel Shaper ျပန္ဝေနေလသည္။
သို႔ေသာ္ . . . သူမက အသံေကာင္းေနတံုးပင္။
( ေတာ္ပါေသးရဲ႕ အေလွ်ာက္ေကာင္းေပလို႔ )
ဒီေန႔ ကိုသာဝ အလြန္ေပ်ာ္ေန၏။
အေပ်ာ္လြန္ေနသည္ဟုလည္း ဆိုႏိုင္သည္။
အလည္လြန္ေနေသာ သူကဲ့သို႔ပင္ သူ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေနာ္မယ္ကို ျပန္ေရာက္မည္ မထင္ပါ။
သြားခ်င္ရာ သြားပါေစ သူ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ပဲ မဟုတ္လား။
ဖဘ မွ ဓါတ္ပံုမ်ား စာမ်ားကို ၾကည့္ျပီး
လူက အတိတ္ကို ျပန္ေရာက္ေရာက္သြားသလို ျဖစ္ရသည္။
ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ . . .
လြန္ခဲ့ေသာ တစ္နာရီက ရွယ္ထားေသာ ပံုကို ေနာက္တစ္ေယာက္က ထပ္ရွယ္ျပန္သည္။
ထို႔အတူ ေနာက္ တပတ္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္က ထပ္ရွယ္ျပန္ေလသည္။
ဒါန႔ဲပဲ က်ေနာ္သည္ ေရွ႕သို႔ မေရာက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။
အတိတ္မွာ ခ်ာခ်ာလည္ေနပါေတာ့သည္။
က်ေနာ့္မွာ လူလည္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ရွိသည္။
လူလည္ ဆိုတာ သူ႕ဖာသာသူ ေျပာတာပါ။
သူသည္ ေတာ္ေတာ္လည္း လည္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ သူလည္တာက လည္ဝယ္တာ မဟုတ္ဘဲ . .
ဒီေနရာမွာပဲ ပတ္ခ်ာလည္ေနေသာ သူမ်ိဳး ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ လူလည္ၾကီး ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။
ကိုလင္းဦး ၏ " တမ္းတ ေကာ္ဖီ " ကို ထပ္ဖတ္ရင္း
က်ေနာ္ အခု ေကာ္ဖီေသာက္ေနမိသည္။
က်ေနာ္ ေကာ္ဖီမစ္ကို မၾကိဳက္ပါ။ ဘလက္ေကာ္ဖီကိုသာ ႏွစ္သက္သည္။
သို႔ေသာ္ အခု ေသာက္ေနတာ ေကာ္ဖီမစ္ ျဖစ္သည္။
Mix ဟု ေရးထားေသာ္လည္း က်ေနာ္ ေရေႏြးႏွင့္ ထပ္ေရာ ရျပန္ေလသည္။
သို႔ေသာ္ . . . ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေျပာခ်င္ပါသည္။
ေရေႏြးဟု ဆိုေသာ္လည္း တကယ္ေတာ့ ေရပူနဲ႔မွ ေဖ်ာ္၍ ေကာင္းပါသည္။
ေရေႏြးနဲ႔ ဆိုရင္ အားလံုး ေကာင္းစြာ မေပ်ာ္ပါ။
ဒါဆို ဘာေၾကာင့္ ေရပူနဲ႔ ေဖ်ာ္တယ္ လို႔ လူေတြ မေျပာၾကပါသနည္း။
( မသိပါ။ )
ဟုတ္ပါတယ္ . .က်ေနာ္လည္း မသိပါ။
မခင္ဦးေမသည္ ဘေလာ့မွာ ပဲခူး ( ၆ ) ေရးတင္ထားတာ ဖတ္လိုက္ရ၏။
" ပခိုး ဆိုျပီးေတာ့ ပဲခူးမွာ ဆင္းသြားတယ္ " ဆိုေသာ ဟာသေလးကို သြားသတိရ မိသည္။
မမကြန္ေရာ ဘယ္မွာ ဆင္းသြားပါသနည္း။
( မသိပါ။ )
က်ေနာ္ မသိတာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါေရာလား။
ဒီေန႔ ထမင္း မစားပါ။
ေပါင္မုန္႔ တစ္ထုပ္ဝယ္ျပီးေတာ့ ေတြ႕ကရာ ညွပ္ကာ အစံု လုပ္စားျဖစ္သည္။
ငါးပိရည္ ႏွင့္ေတာင္မွ တိုစားလိုက္ပါေသးသည္။
ငါးပိရည္ စားသူ ႏွင့္ မစားသူတို႔ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ၾကသည္။
က်ေနာ္ကေတာ့ ဘယ္ဘက္ကမွ မပါခ်င္ပါ။
သို႔ေသာ္ . . . မစားသူ မ်ားေလ ေစ်းႏႈန္းက်ေလလို႔ ထင္မိပါသည္။
ဝယ္လိုအားနည္းရင္ ေစ်းႏႈန္းက်မည္ မဟုတ္ပါလား။
ဒါေပမဲ့ . . . တျခားေသာ သီအိုရီ တစ္ခု အရ
ဝယ္လိုအားနည္းရင္ ထုတ္လုပ္မႈ က်ပါသည္။
ထုိ႔အတူ ထုတ္လုပ္မႈ ကုန္က်စရိတ္က မကာမိပါ။
ဒီ့အတြက္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း တက္ရျပန္ေလေတာ့သည္။
ဒါနဲ႔ပဲ ငါးပိရည္ တိုက္ပြဲက ၾကာရွည္ေနေလေတာ့သည္။
သူတို႔ ျဖစ္ေနတဲ့ တိုက္ပြဲကို က်ေနာ္ တေယာထိုး၍ ၾကည့္မေနပါ။
ငါးပိရည္ကို ေပါင္မုန္႔နဲ႔ တို႔စားရင္း ၾကည့္ေနမိသည္။
( ေကာင္းပါသည္. . . စားလို႔ )
လိုက္စားၾကည့္ပါလို႔ ဘယ္သူ႕ကိုမွ က်ေနာ္ မဖိတ္ေခၚခ်င္ပါ။
ဝယ္လိုအား မတက္ေစခ်င္သလို ၊ ထုတ္လုပ္မႈကိုလည္း မေလ်ာ့က်ေစခ်င္ပါ။
မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ . . . 
တစ္ခါေလာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ရူးၾကည့္ဖူးခ်င္သည္။
ဘုရားေဟာ အရ လူေတြ အားလံုးက တစ္ခုခုမွာ အရူးေတြခ်ည္းပဲလို႔ မကိုးကားၾကပါနဲ႔။
ဒါက ေယဘုယ်ကုိ ဆိုလုိခ်င္တာပါ။
က်ေနာ္ကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ရူးၾကည့္ဖူးခ်င္တာ။
သို႔ေသာ္ . . . အခ်ိန္မရေသးပါ။
အခ်ိန္ေရာ ၊ အရွိန္ေရာ ယူရပါဦးမယ္။
ဘယ္ေလာက္ပဲ ျမင့္တက္ေနပါေစ . . . အရွိန္ကုန္ရင္ေတာ့ ျပန္က်ရစျမဲပါ။
ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ မာန္မတက္သင့္ပါ။
ယေန႔ အင္တာဗ်ဴး တစ္ခုကို ေျဖလိုက္ရသည္။
( ေအာင္လား ) လို႔ မေမးပါနဲ႔။
ေအာင္မွတ္ေပးဖို႔က သူ႕အပိုင္း ျဖစ္ျပီးေတာ့
က်ေနာ္ကေတာ့ အေကာင္းဆံုး ေျဖလိုက္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါသည္။
မျပီးေသးပါ။
မနက္ျဖန္မွာ ေနာက္ထပ္ သူေဌးနဲ႔ အေက်အလည္ ထပ္ျပီးေတာ့ ညွိႏိႈင္းရဦးမယ္။
ညွိရတယ္ ဆိုေပမဲ့ ကိုယ့္ဘက္က ေတာင္းဆိုရမွာေတြပါ။
တကယ္ေတာ့ . . . ေတာင္းဆိုခြင့္ ရမယ္ ဆိုရင္ သူ႕ဆီက တစ္ခုပဲ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။
( တကယ္ပါ။ ) က်ေနာ္ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္။
ဒီအလုပ္မွာ က်ေနာ္ ဘာမွ ပရက္ရွာ မရွိပါ။
ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္ အလြန္ပ်င္းသည္။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္မွာ တံုးသြားသည္ဟု ခံစားရသည္မွာ ၾကာခဲ့ျပီ။
တကယ္ေတာ့ သူေဌးနဲ႔လည္း မေတြ႕ခ်င္ပါ။
သူကလည္း ေခ်ာ့ေျပာလိမ့္မည္ ဆိုတာ က်ေနာ္ သိသည္။
ဒါေပမဲ့ . . . က်ေနာ္ကလည္း ငိုေနျခင္း မဟုတ္ပါ။
ဒီေတာ့ သူနဲ႔ က်ေနာ္ နည္းနည္းေတာ့ ခက္ေနလိမ့္မည္။
( ဒီလို မဟုတ္ရင္ ) ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ၾကလိမ့္မည္။
မငိုေနသူကို ေခ်ာ့ရတာက အလြန္ခက္ေၾကာင္း မနက္ျဖန္မွာ သူ သိရေပေတာ့မည္။
ဘယ္လိုပင္ ျဖစ္ေနပါေစ . . .
တစ္ေန႔မွာ 24 hours သာ ရွိသည္။
သူ႕ရဲ႕ အခ်ိန္ တစ္မိနစ္စာ နဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ႕ အခ်ိန္ တစ္မိနစ္စာ တန္ဖိုးခ်င္း မတူပါ။
ဒါကို သူ သေဘာေပါက္ရင္ . . . .
သူ က်ေနာ့္ကို သိပ္ၾကာၾကာ ေဆြးေႏြးလိမ့္မည္ မထင္ပါ။
သူ သေဘာမေပါက္ရင္လည္း  . . . .
က်ေနာ္က အခ်ိန္ဆြဲေသာ နည္းနဲ႔ သူ႕ကို သင္ၾကား ျပသေပးပါမည္။
ဒါကိုမွ သူက ေခါင္းမာေနရင္ . . .
က်ေနာ္ သူ႕ကို " သန္း " ျပပါမည္။
ေခါင္းမွ သန္း ေတာ့ မဟုတ္ပါ. . .  " ဝါး " ခနဲ သန္းျပမွာပါ။
က်ေနာ္ အိပ္ခ်င္ျပီ. . .
က်ေနာ္ အိပ္ပါေတာ့မည္။
အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေန႔ရက္မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။
( သို႔မဟုတ္ )
ဒီေန႔မွာ အင္တာဗ်ဴး ေျဖမယ့္ သူမ်ား အားလံုးလည္း အဆင္ေျပစြာနဲ႔ ေျဖဆိုႏိုင္ၾကပါေစ။


ကိုေဇာ္ ( 29-Feb-2012 )





Share/Bookmark

24 February 2012

8 အေတြး ၊ အျမင္ မတူေသာ မွတ္စု



အေထြေထြေၾကာင့္ စာရွည္ရွည္ေတြ မေရးႏိုင္ေသးေပမဲ့ စိတ္ကေတာ့ ေရာက္ပါတယ္။ ေရးေနရင္းနဲ႔ ဆက္ေရးလို႔ မရ ျဖစ္ျဖစ္ျပီး ရပ္သြားတတ္တာပါ။ ဒါနဲ႔ပဲ ေရးေနရင္း မေရးျဖစ္ ျဖစ္ေနတာေပါ႔ဗ်ာ။ စာကလည္း မေရးျဖစ္တာ ၾကာျပန္ေတာ့လည္း မေရးခ်င္ေတာ့ျပန္ဘူး။

ေနာက္တစ္ခ်က္က စာေရးခ်င္စိတ္ ဆိုတာကလည္း သူမ်ားစာေတြရဲ႕ စာကို လိုက္ဖတ္ျဖစ္ဖို႔ နဲ႔ ဖတ္ျပီးသား စာေတြကို ဆင့္ပြား ေတြးဖို႔ အခ်ိန္ ရဖို႔ေတာ့ လိုတယ္ဗ်။ အဲ . . . ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေျပာတာပါ။ ဒါမွလည္း ဆင့္ပြား ေတြးမိရင္း စာေရးခ်င္စိတ္က ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္ေပၚလာတာ။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ စိတ္ကသာ စိတ္ထဲမွာ ေရးျဖစ္ေနတာ လက္က ကီးဘုတ္ေပၚကို မေရာက္ ျဖစ္ေနမိတယ္။ ကီးဘုတ္ေပၚကို ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ခဏပဲ။ အေရးတၾကီး တျခား ကိစၥေတြဘက္ကို ေရာက္သြားျပီးေတာ့ ဆက္ျပီး ေရးမရေတာ့ဘူး။ စိတ္ကူးေတြကလည္း ေပ်ာက္ကုန္ျပန္ေရာ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အရင္ေလာက္ ဘေလာ့ေရးဖို႔ နဲ႔ လိုက္ဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္ မေပးႏိုင္ေတာ့တာပါ။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ။ စိတ္ကူးေလး ေပၚလာတုန္း ၊ အရင္က အေၾကာင္းေလးေတြကို ျပန္သတိရတဲ့ အခါေလးေတြမွာေတာ့ ေမ့ မသြားေအာင္ ကမန္းကတန္း စိတ္ကူးေလးေတြကို အျမန္ ခ်ေရးထားလိုက္တာေတြ ရွိေနပါတယ္။ စာရွည္ရွည္ မေရးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ ၊ စာေရးဖို႔ စိတ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ ေရေမာ္တာေတြ ေရတက္လာေအာင္ " ေရခ်ဴ " ရသလို ၊ အခုလည္း စာေရးခ်င္စိတ္ေလး ျပန္ေကာင္းေကာင္း ေပၚလာေအာင္ စိတ္ကူးေပၚရာ စာေလးေတြကို " စာခ်ဴ " တဲ့ သေဘာနဲ႔ တင္ပါရေစဦး။

အခ်ိန္ေလး ရျပီး စာေရးခ်င္စိတ္ေလး ျပန္ျဖစ္လာရင္ေတာ့ အရင္လို ခပ္ရွည္ရွည္ေလးေတြ ေရးပါ႔မယ္။ အခုေတာ့ ခပ္တုိတို အေတြး မွတ္စုေလးေတြကို တင္လိုက္ပါတယ္။




အဲဒီ့ေန႔ကို မွတ္မွတ္ရရ ျပန္ေျပာျပရရင္ ေလေလး တသင္းသင္းနဲ႔ ညေနခင္းပါ။ တိမ္ေတာက္ေနလို႔ ထင္တယ္။ အရာရာဟာ လွပေျပျပစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အလြန္ခင္ေသာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ေရကန္ၾကီး တစ္ကန္နားမွာ ညေနခင္းရဲ႕ ေလသင္းသင္းနဲ႔ ေတာက္ပ ျပဳစားေနေသာ တိမ္ေရာင္ေတြ ၾကားမွာ စကားေတြ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ ေျပာရင္း လမ္းေလွ်ာက္ေနခဲ့ၾကတယ္။

ခင္မင္ေပါင္းသင္း လာခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ထဲမွာေတာ့ ဒီသူငယ္ခ်င္းဟာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စိတ္ခ်င္း အမ်ားဆံုး တိုက္ဆိုင္သူလို႔ ေခါင္းစဥ္ တပ္ရင္ ရပါတယ္။ တစ္ခါတေလ စိတ္ခ်င္း တိုက္ဆိုင္လြန္းလို႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို ျပိဳင္တူ ေျပာမိတာ အၾကိမ္ၾကိမ္ပါပဲ။ ဒီလို တိုင္ဆိုင္ျပီးရင္ ထပ္ကာ ျပိဳင္တူ ရယ္မိတတ္ၾကတာလည္း တူပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတဲ့ အခါမွာ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ စကားမ်ားရတာ ၊ စိတ္အခန္႔ မသင့္ျဖစ္ရတာ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ျပႆနာတက္ ရတယ္ ဆိုတာကေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။

အခုလို ေအးေအးေဆးေဆး လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့ အခါ ၊ တစ္ခုခု လိုလို႔ ရွာေဖြ ဝယ္ယူရမယ့္ အခါေတြမွာ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အတူတူ သြားေလ့ ရွိပါတယ္။ စိတ္တူ ၊ အေတြး ၊ အျမင္ တူေတာ့ သြားရ လာရတာ အေတာ္ကို အဆင္ေျပတာပါ။ အခုေတာ့ ဘာရယ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘဲနဲ႔ ခပ္ၾကီးၾကီး ေရကန္ၾကီး ေဘးနားမွာ လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္လာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေရကန္ၾကီးရဲ႕ ေဘာင္ၾကီးၾကီး ဟိုဘက္ အျခမ္းမွာေတာ့ ျမန္မာ ပန္းခ်ီကားေတြမွာ ျမင္ေနက် ပံုေလး ျဖစ္တဲ့ မိုးခိုးေတြ တလူလူ အူေနတဲ့ ညေနခင္း အေၾကာ္ဆိုင္ေလးကို လွမ္းျမင္ရပါတယ္။

သိပ္ေတာ့ မေကာင္းလွပါဘူး။ ဘူးသီးေၾကာ္ ဆိုရင္ ေရႊၾကည္ ပါျပီးေတာ့ မြ ေနမွ ၾကိဳက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ဒီဆိုင္က တန္းေတာ့ မဝင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီေရကန္ၾကီး ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သူကေတာ့ ဘုရင္မ တစ္ဆူ ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲ . . . ဘုရင္မ ဆိုေတာ့ ကြင္း ( Queen ) လို႔ ေခၚတယ္ မဟုတ္လား။ ဒီဆုိင္ေလးကလည္း အခုေတာ့ ကြင္းထဲက ေရကန္ၾကီး နားမွာ ေရာင္းေနတာပါပဲ။ ထားပါေတာ့ေလ။ မရွိ မျဖစ္ ဆိုသလို ဒီကန္ၾကီးကို ေရာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီအေၾကာ္ဆုိင္ေလးမွာ ဝင္စားၾကပါတယ္။ ဘူးသီးေၾကာ္သာ မေကာင္းတာ ပဲကပ္ေၾကာ္ နဲ႔ မႏၱေလး ပဲေၾကာ္မွာေတာ့ အေတာ္ကို ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိေအာင္ ေကာင္းပါတယ္။ အဲ . . . ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေပါ႔ေလ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ကေန ဒီေရကန္ၾကီးဆီကို ေရာက္ေအာင္ ၾကားထဲက ရပ္ကြက္ တစ္ခုကို ျဖတ္ရပါေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ လမ္းခ်ိဳးေလးထဲ ဝင္လိုက္ရင္ ဒီေရကန္ၾကီးရဲ႕ ကန္ေဘာင္ဆီကို တန္းတက္လိုက္ရံုပါ။ ထိုကန္ေဘာင္ကေန ဟိုဘက္ ကန္ေဘာင္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ ၾကည့္လိုက္ရင္ ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ မီးခိုး တလူလူနဲ႔ အေၾကာ္ဆိုင္ေလးကို ျမင္ရပါျပီ။ ညေန ေလတသင္းသင္း နဲ႔ တိမ္ေတြ အေရာင္ လူးလူးေတြ ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း အထူးအေထြ အေရးတၾကီး မရွိေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ လွမ္းေလွ်ာက္ကာ သြားပါတယ္။

ရပ္ကြက္ထဲက ေရကန္ၾကီးရဲ႕ ကန္ေဘာင္ ဆိုတုိင္းလည္း အထင္ေတာ့ မေသးေကြးလိုက္ပါနဲ႔။ စက္ဘီး ႏွစ္စီး ေဘးခ်င္းယွဥ္ျပီးေတာ့ ျပိဳင္နင္းသြားလို႔ ရေအာင္ကို က်ယ္ဝန္းပါတယ္။ ဒီလို ကန္ေဘာင္ က်ယ္က်ယ္ေပၚမွာ စကားကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေျပာျခင္း မဟုတ္ေပမဲ့ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္ ေျပာသြားပါတယ္။ ကန္ေဘာင္ရဲ႕ ေထာင္ခ်ိဳးေလး ေရာက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ဘက္ကို ခ်ိဳးေကြ႕ျပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ထပ္ေလွ်ာက္ျပီးရင္ေတာ့ ဒီကန္ေဘာင္ေပၚမွ သစ္ပင္ၾကီး အရင္းမွာ ပတ္လည္ဝန္းရံျပီး ေဆာက္ထားတဲ့ သစ္သားထိုင္ခံုေလး တစ္ခုလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီထိုင္ခံုေလးကို ေက်ာ္သြားျပီးမွ အေၾကာ္ဆိုင္ေလးကို ေရာက္မွာပါ။

ကန္ေဘာင္ေလးရဲ႕ ေထာင္ခ်ိဳးေလး မေရာက္ တေရာက္ေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်ိဳးေကြ႕မဲ့ ဘက္ကေန အရွိန္ ခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႔ နင္းလာတဲ့ စက္ဘီး တစ္စီးကို ျမင္လိုက္ရတယ္။ စက္ဘီး နင္းသူကုိ မၾကည့္မိခင္မွာဘဲ ဘာကိုမ်ား ဒီေလာက္ အေလာတၾကီး နင္းေနပါလိမ့္ ဆိုျပီး ေတြးမိပါတယ္။ ေတြးေနတုန္းမွာပဲ ထိုစက္ဘီးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလွ်ာက္လာတဲ့ ကန္ေဘာင္ဘက္္ကို ရုတ္ခနဲ ခ်ိဳးေကြ႕လာပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ သိပ္မနီးေသးေပမဲ့ ေဝးေတာ့လည္း မေဝးပါဘူး။ ထင္သာ ျမင္သာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျဖစ္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စက္ဘီးနဲ႔ စက္ဘီး နင္းလာသူကို ေသခ်ာ ၾကည့္မိေတာ့တယ္။

စက္ဘီးကေတာ့ မိေက်ာင္းဘီးလို႔ ေခၚတဲ့ Crocodile စက္ဘီး ခရမ္းႏုေရာင္ လွလွေလးပါ။ စက္ဘီးေလးက အသစ္ဆိုေတာ့ ညေန တိမ္ေတာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆိုေတာ့ ပိုျပီးေတာ့ ၾကြားၾကြားဝါဝါ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ စက္ဘီးရဲ႕ ဘားတန္းမွာလည္း သိုးေမႊးၾကိဳး လွလွေလးေတြနဲ႔ အေတာ္ကို ပနံရေနေအာင္ လွပတင့္တယ္ပါတယ္။ ဒ့ါအျပင္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီစက္ဘီးေလးကို ထိန္းေက်ာင္းလာတဲ့ လူသားကလည္း လွတပတ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူကလည္း သူ႕စက္ဘီးနဲ႔ လိုက္ဖက္ ညီမွ်စြာ ခရမ္းႏုေရာင္ေလးကို ဝတ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အေပၚက တီရွပ္ ခရမ္းႏုေရာင္နဲ႔ ေအာက္ကေတာ့ ေဘာင္းဘီတိုကို ခရမ္းႏုေရာင္ နဲ႔ လိုက္ဖက္ ညီေနခဲ့ပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕ ဝတ္ပံုစားပံုနဲ႔ လိုက္ဖက္ ညီမႈကို နားလည္လို႔ ရေပမဲ့ သူ႕ရဲ႕ ဘာလို႔ စက္ဘိီးကို ကန္ေဘာင္ေပၚ တက္ျပီးေတာ့ အျမန္နင္းေနတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ နားလည္လို႔ မရပါဘူး။ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုလည္း သတိမထားႏိုင္ဘူး ၊ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း သတိ မထားအားဘူး ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလည္း ဂရုမစုိက္ပါဘူး။ သူ႕ဖာသာ စက္ဘီးကို ျမန္သထက္ ျမန္ေအာင္ နင္းဖို႔ပဲ သူ အာရံု ရွိေနပံု ေပၚပါတယ္။ နီးသထက္ နီးလာျပီး ျမန္သထက္ ျမန္လာတဲ့ သူမ နဲ႔ သူမရဲ႕ စက္ဘိီးေလးကို ေသခ်ာ ၾကည့္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ သူမနဲ႔ စက္ဘီးေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဘးကေန ဝွီးခနဲ အရွိန္ျပင္းစြာနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ သြားပါေတာ့တယ္။

သူမလည္း ျဖတ္ေက်ာ္ သြားျပီးေရာ အေတြး ၊ အျမင္ ၊ စိတ္ကူးေတြ တူတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ျပိဳင္တူ ၾကည့္လိုက္ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ စကားတစ္ခြန္းစီ ျပိဳင္တူ ေျပာမိၾကတယ္။ ျပိဳင္တူ ဆိုေပမဲ့ သူက အနည္းငယ္ ေစာေတာ့ သူ ေျပာတာကို ကၽြန္ေတာ္ အရင္ ေျပာျပပါ႔မယ္။ သူက ဒီလို ေျပာပါတယ္။

" လူ ရိုက္ျပီး စက္ဘီးကို လု ထားလိုက္ရကြာ "

တဲ့။ တကယ္လုပ္မယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စက္ဘိီးေလးက တကယ္ကို လွတပတေလးမို႔ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ထံုးစံ အတိုင္း အရႊန္းေဖာက္ျပီးေတာ့ ေျပာတာပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူ႕ထက္ အနည္းငယ္ပဲ ေနာက္က်ျပီးေတာ့ ျပိဳင္တူ နည္းပါး ေျပာျဖစ္သြားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ စကားကေတာ့ . . .

" စက္ဘီး ရိုက္ျပီး လူကို လုထား လိုက္ရကြာ။ "

လို႔ ေျပာမိတာပါ။ ဒီလို ေျပာမိျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္ျပီး ျပံဳးမိၾကပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘာရယ္ မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္ရပ္ေလး တစ္ခုကို အေတြး ၊ အျမင္ အျမဲတမ္း လိုလို တူေနတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကြဲျပားသြားတဲ့ အေတြးေလးပါ။

ျပီးေတာ့လည္း ျပီးသြားခဲ့တာပါပဲ။ စက္ဘီး အျပင္း နင္းသြားတဲ့ ခပ္လွလွ ေကာင္မေလးကိုေရာ ၊ ေကာင္မေလး အျပင္း အနင္းခံသြားရတဲ့ ခပ္လွလွ စက္ဘီးေလးကိုေရာ စိတ္ထဲမွာ မရွိၾကေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေက်ာ္ျဖတ္ သြားျပီးတာနဲ႔ ဒီေကာင္မေလးနဲ႔ စက္ဘီးေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အျမင္ ၊ အေတြးထဲကေန ေပ်ာက္သြားခဲ့တာပါ။ ေက်ာ္ျဖတ္သြားတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ အေနာက္ပိုင္း နဲ႔ စက္ဘီးေလးရဲ႕ အေနာက္ပိုင္းကိုလည္း လိုက္ၾကည့္ စရာ မလိုခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေကာင္မေလး နဲ႔ စက္ဘီးေလးရဲ႕ ေရွ႕ဘက္ အျမင္ကိုပဲ ပိုင္းျဖတ္ျပီးေတာ့ ေျပာခဲ့ၾကတာပါ။

ဘာလို႔ လွတပတ ေကာင္မေလးက စက္ဘီး လွလွေလးကို ဒလၾကမ္း အျပင္းနင္းသြားတာလဲ ဆိုတာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိဖို႔ မလိုခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ျပီးသြားခဲ့ပါတယ္။



တခ်ိဳ႕ကို အခု တေလာ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေနရတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘေလာ့ တစ္ခုနဲ႔ Facebook ေပၚမွာ သူမ်ားေတြက ေဒါင္း ဆိုတာ ဘယ္လို လွတယ္ လို႔ ေျပာရင္ သူတို႔က ေဒါင္း တစ္ေကာင္ရဲ႕ လွပပါတယ္ ဆိုတဲ့ အေရွ႕ပိုင္းကို မျမင္တတ္ၾကဘဲ ၊ ကေနတဲ့ ေဒါင္း တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေထာင္ေနတဲ့ အျမီးရဲ႕ အေနာက္ဘက္က ေပၚေနတဲ့ ေဒါင္း ဖင္ေျပာင္ကိုပဲ စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ မွားေနတယ္ဗ်ာ။ ကေဒါင္း ဆိုတာ ကေဒါင္း ပါပဲ။ ခြပ္ေဒါင္းက ခြပ္ေဒါင္းပါ။ ကတဲ့ ေဒါင္း နဲ႔ ခြပ္တဲ့ ေဒါင္း ဆိုတာ တူမွ မတူတာ။ ေဒါင္း ဆိုတိုင္း ကမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ ေဒါင္းရဲ႕ အေနာက္ဘက္ကိုသာ သူတို႔ လိုက္ျမင္ေန ၾကည့္တတ္ၾကတာကိုေတာ့ အံ့ၾသမိပါရဲ႕။

အေနာက္ကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ အရသာ ခံေနတတ္တဲ့ လူေတြ အတြက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အၾကံေပးခ်င္တာက ေဒါင္းကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ ဖင္ေပၚေနတာကို ေဝဖန္ေနမဲ့ အစား " မႏုႆီဟ " ကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ ပီတီ ျဖစ္ေနတာက သူ႕အတြက္ ပိုျပီးေတာ့ သင့္ေလ်ာ္မယ္ လို႔ ထင္ပါတယ္။ မႏုႆီဟ ဆိုတာ ဖင္ႏွစ္ခြ နဲ႔ မဟုတ္လား။ ဖင္ၾကည့္ရတာ ႏွစ္သက္သူတို႔ အဖို႔ " မႏုႆီဟ " က သူတို႔ အတြက္ ပိုျပီးေတာ့ ေက်နပ္ စရာ ေကာင္းမယ္ ထင္ပါတယ္။

အဲ . . . ေျပာရင္းနဲ႔ " ခြပ္ေဒါင္း " ေတြ ၊ " ကေဒါင္း " ေတြ ၊ " မႏုႆီဟ " ေတြပါ ပါကုန္မိျပန္တယ္။



တကယ္ေတာ့ အေပၚက စက္ဘီး စီးသြားတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ အေပၚမွာ ျမင္လိုက္ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ အေတြးေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ ေကာင္မေလးလည္း ဖူးေယာင္ သြားႏိုင္သလို ၊ စက္ဘီးေလးလည္း ဒဏ္ရာ ရသြားႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းက ေကာင္မေလးကို ရိုက္ျပီးေတာ့ စက္ဘီးကို ယူမယ္ ဆိုတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စက္ဘီးကို ရို္က္ျပီးေတာ့ ေကာင္မေလးကို ယူမယ္ လို႔ ေျပာခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ တကယ္သာ လုပ္ခဲ့မိရင္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း စက္ဘီးကို ရိုက္ ၊ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ေကာင္မေလးကို ရိုက္နဲ႔ ျဖစ္ၾကရလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့မွ ကိုယ္လိုတာကို ယူၾကရမွာေပါ႔ေလ။

ဒါေပမဲ့ . . . တကယ္ေတာ့ မွားပါတယ္။

အျမင္ မတူ ၊ အေတြး မတူ ၊ အယူအဆ မတူတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ဘက္လူရဲ႕ လိုခ်င္ေသာ အရာကို ဖ်က္ဆီးပစ္စရာ မလိုပါဘူး။ တစ္ဘက္သားကို ထိခိုက္ျပီးမွ ကိုယ့္လိုအပ္ခ်က္ကို ရယူစရာ မလိုပါဘူး။ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ စက္ဘီး လွလွေလး စီးလာတဲ့ ေကာင္မေလး လွလွေလးတို႔ ကိစၥမွာလည္း ဘယ္သူက ဘယ္အရာကိုမွ ရိုက္စရာ မလိုဘဲ ယူလိုက္ႏိုင္တာပဲ မဟုတ္ပါလား။ ကိုယ္လိုခ်င္တာ ရဖို႔ အတြက္ တျခားေသာ တစ္ဘက္သားကို ထိခိုက္တယ္ ဆိုတာ အေတာ္ကို ဆိုးရြားတဲ့ အလုပ္ပဲ မဟုတ္ပါလား။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ စာဖတ္သူမ်ား ခင္ဗ်ာ။ အခု တေလာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ေနတယ္။

တစ္ခါတေလ ဘာရယ္ မဟုတ္ဘဲ။ ဒီလို စာေတြ ခ်ေရးခ်င္မိလို႔ ေရးလိုက္တာပါ။ ဟိုးအရင္ ငယ္ငယ္က ျဖစ္ခဲ့ ၊ ၾကံဳခဲ့တာ ဆိုေပမဲ့ အခုမွ ပိုေတြးမိတာပါ။ အရင္ကေတာ့ ခပ္လြယ္လြယ္ပဲ " ရိုက္လု လိုက္မယ္  " လို႔ ေျပာမိတာပါ။ အခုေတာ့ အျမင္ ၊ အေတြး ၊ စိတ္ကူး မတူတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္သူ ျဖစ္စရာ မလိုပါဘူး ဆိုတာ ကၽြန္တာ္ သိလာခဲ့ပါျပီ။

အားလံုးရဲ႕ မွ်ေျခ တစ္ခုမွာ အေကာင္းဆံုး အေျခအေန တစ္ရပ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ တည္ေဆာက္ႏိုင္တာပဲ မဟုတ္ပါလား။

တစ္ခု ရွိတာကေတာ့ " လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္တတ္ဖို႔နဲ႔ ကိုယ့္ဘက္က သေဘာထား မတင္းမာမိဖုိ႔ပဲ  " မဟုတ္ပါလားဗ်ာ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုေဇာ္
24-Feb-2012

Share/Bookmark

22 February 2012

8 အိုဘယ့္ . . . တိုင္ရီ



အိမ္း  . . . ဒါေတြ ဒီလို ေရးေရးမိေနလို႔ စာမေရးဘဲ ရပ္ထားတာ ခင္ဗ်။ ဒါကို အခုေတာ့ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ေရးမိျပန္ပါျပီေလ။ 

ေရးမိေတာ့မွလည္း မထူးပါဘူး။ တန္းလန္းေတာ့ ရပ္မထားေတာ့ဘူး။ ( ဒီလို လုပ္ထားမိတဲ့ ပို႔စ္ေတြက မ်ားေနျပီ။ ) ျပီးေအာင္ ဆက္ေရးလိုက္ပါေတာ့မယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း လူေတြထဲက သာမန္ လူတစ္ေယာက္ အတိုင္း နီးရာ ဓါး . . . အဲေလ. . . နီးရာ ဥပေဒကို ေၾကာက္တတ္သူပါ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ေဝဖန္ မေျပာပါဘူး။ ေဝဖန္ျခင္းကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္က မၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေလေတာ့ ျဖစ္သင့္တာေလး ၊ လိုအပ္ခ်က္ေလးေတြကို ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲေတြ ၾကားထဲကမွ ကၽြန္ေတာ့္လို ကေလး အေတြးေလးနဲ႔ ေရးျပ ၾကည့္တာပါ။ ( တစ္ခါတေလက်ေတာ့ လူၾကီးေတြက မျမင္လိုက္ေပမဲ့ ကေလးက ျမင္တတ္ ၊ ေတြ႕တတ္ ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ) 

ဒီလိုလည္း ဒီလိုပဲ အင္တာနက္ထဲက ျမင္မိသမွ် ၊ ေတြ႕မိသမွ် ေလးေတြကို ကေလး အျမင္ ၊ ကေလး ရႈ႕ေထာင့္ေလးကေန ခ်ေရးၾကည့္မိပါတယ္။ အျဖစ္ေလးေတြက ဒီလိုဗ်။



တိုင္ရီ ဆိုတဲ့ ဖိနပ္ စက္ရံုကို ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တကယ္ကို မသိေပါင္ဗ်ာ။ အခု ႏွစ္ပတ္ အတြင္းမွ သိခဲ့တာပါ။ ဘာတဲ့. . . ဆႏၵျပတယ္ ဆိုလားပဲ။ ျမန္မာမွန္ရင္ ၾကက္ေခါင္းဆိတ္ မခံကေတာ့ ဟိုး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘိုးေဘးဘီဘင္ကတည္းက ရွိခဲ့တာ အမွန္ပဲ မဟုတ္ရိုးလားဗ်ိဳ႕။ အခုေတာ့ ဘယ္က ဘယ္လို စျဖစ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ မသိလိုက္ေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို႔ ဆႏၵျပေနၾကျပီ ဆိုပဲ။

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ အားယူေနတဲ့ အခ်ိန္ . . . ၊ ပိတ္ဆို႔တားဆီးမႈေတြ ဖြင့္လွစ္ေတာ့မယ္ လို႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ အခ်ိန္ . . . ၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ကုမၸဏီမ်ား လာေရာက္ ရင္းႏွီးဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ . . . ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပၾကတယ္ ဆိုေတာ့ တယ္လည္း မ်က္ႏွာ မလွဘူးေပါ႔ဗ်ာ . . ေနာ့။ ဝင္လာမယ့္ ကုမၸဏီေတြမ်ား ေနာက္ျပန္လွည့္သြားမလား ဆိုျပီးေတာ့ စိုးရိမ္မိတာပါ။ ဒါေပမဲ့လည္း ျဖစ္ျပီ ဆိုေတာ့မွေတာ့ ျဖစ္ျပီေပါ႔။

ဒီလို ျဖစ္ၾကေတာ့ ႏိုင္ငံဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လာေရာက္ ရင္းႏီွးဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံျခား ကုမၸဏီေတြ အေနနဲ႔ လက္တြန္႔သြားမလားလို႔ ကၽြန္ေတာ္က မဆီမဆိုင္ ၾကားက ဝင္ျပီးေတာ့ စိုးရိမ္လိုက္ေသးဗ်။ ဟိုတေလာကလည္း ႏိုင္ငံျခားသားေတြ မ်က္လံုးျပဴးသြားၾကရတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းကို ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။ သူတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လာေရာက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံခ်င္ေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေျမကြက္ေစ်း အရင္းအျမစ္က မတရားၾကီးေနေတာ့ သူတို႔ ခ်င့္ခ်ိန္ေနၾကတယ္ ဆိုပဲ။ အခုလို ထပ္ျဖစ္ေတာ့ ငါတို႔ေတာ့ ထပ္မ်ား ေနာက္က်ေနဦးမလားဟဲ့ ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ္ စိုးရိမ္မိတာပါ။

စိုးရိမ္တာ စိုးရိမ္တာပါပဲ ၊ ျဖစ္တာကလည္း ျဖစ္ေနျပီ။ တကယ္တမ္း ျဖစ္ၾကျပီ ဆိုေတာ့ လက္သည္းဆိတ္ေတာ့ လက္ထိပ္နာတတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသား ျမန္မာေတြ တစ္ေန႔လံုး အလုပ္လုပ္ တာေတာင္မွ 0.97 ေဒၚလာ ( တစ္ေဒၚလာေတာင္မွ မျပည့္ပါ။ ) ျပည့္ေအာင္ မရၾကတဲ့ လုပ္ခ လစာ အတြက္လည္း တကယ္ကို ဝမ္းနည္းမိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတာေလးကို ေရးၾကည့္ပါမယ္။ အလုပ္ရွင္ေတြ အေနနဲ႔ကလည္း တစ္ေနရာကိုမွ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၇၅ က်ပ္ေလးကေန ၁၅၀ က်ပ္ တိုးေတာင္းတာကို တင္းခံေနျပီးေတာ့ ၁၀၀ က်ပ္သာ တိုးေပးပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အလုပ္ရွင္ေတြ အေနနဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ကို ေပးရတယ္ ဆိုတဲ့ လုပ္ခလစာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ့္ အတြက္ က်န္မွ သူတို႔ အလုပ္ လုပ္ၾကတာပါ။ ဒီေတာ့ တစ္ရက္ အလုပ္သမား တစ္ေယာက္  အလုပ္ မဆင္းလို႔ သူ႕ကို သူနဲ႔ လုပ္ခ ၁၀၀၀ က်ပ္ ( ဆိုပါစို႔ ) သက္သာတယ္ ဆိုရင္ . . . ။ သူ႕ကို ကိုယ္ မေပးလိုက္ရတာက ၁၀၀၀ က်ပ္ ဆိုေပမဲ့ ဒီအလုပ္သမားကေန ရရွိလာမယ့္ လုပ္အားခကေန ရရွိလာမယ့္ အျမတ္ဝင္ေငြက ၁၀၀၀ က်ပ္ မကပါ။ ၂၀၀၀ က်ပ္ ျဖစ္ႏိုင္သလို ၊ ၃၀၀၀ က်ပ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

 ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တာက အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ အလုပ္ မဆင္းဘူး ဆိုရင္ ဒီအလုပ္သမား အတြက္ ေန႔တြက္ခ ေပးရတာ သက္သာတာေပါ႔ကြာ ဆိုေတာ့ တကယ္ေတာ့ နလပိန္းတံုးေတြ ေျပာတာပါ။ ဒီအလုပ္သမား တစ္ေယာက္ကေန ရရွိလာမယ့္ လုပ္အား အျမတ္ေငြက ကိုယ့္မွာ ဒီ့ထက္ ပိုပါတယ္။ ဒီေတာ့ အလုပ္သမားေတြ ေတာင္းဆိုတဲ့ တိုးတက္ လစာ ဆိုတာကလည္း တကယ္ကို သူတို႔ အတြက္ က်ပ္တည္းေနလို႔ပါ။ တိုးတက္ေနတဲ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္း အရ သူတို႔လည္း ဘယ္လိုလုပ္ျပီးေတာ့ အသက္ရွဴေခ်ာင္ႏိုင္ပါ႔မလဲဗ်ာ။ တစ္နာရီ လုပ္ခ ၁၀၀ က်ပ္ ဆိုတာက ဘဲဥ တစ္လံုးေတာင္မွ ဝယ္မစားႏိုင္တာဗ်ာ။ တိုးေပးသင့္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အလုပ္ရွင္ သူေဌးဘက္က ၾကည့္ေတာ့လည္း ဒီလို ေတာင္းဆိုလို႔ အလြယ္တကူ လိုက္ေလ်ာလိုက္ရင္ ေနာက္ဆိုလည္း ဒီလိုပဲ ေတာင္းဆိုမွာ စိုးရိမ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ေျပာသလိုမ်ိဳး . . . သူတို႔ကို ေပးလိုက္လို႔ ကုန္က်စရိတ္ထက္ အခုလို ကိုယ့္ အလုပ္ကို ရပ္ထားရလို႔ ကိုယ္နစ္နာရတဲ့ ဝင္ေငြကို ျပန္လည္ကာ ႏိႈင္းယွဥ္ ၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာေတြမွာ အေန အစားေလး ေခ်ာင္ရင္ ခဏခဏ ေအာ္ဟစ္ေတာင္းေနရတာကို ရွက္တတ္ၾကတဲ့ အမ်ိဳးပါဗ်ာ။ အရမ္းၾကီးလည္း မစိုးရိမ္ၾကပါနဲ႔ အလုပ္ရွင္ၾကီးတို႔။

ျပီးေတာ့ တိုင္ရီ အလုပ္သမားမ်ား အေနနဲ႔ကလည္း အခုဆိုရင္ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ အထိ တင္းခံကာ ဆႏၵျပခဲ့ၾကျပီးျပီေလ။ အလုပ္ရွင္ သူေဌးကလည္း ၇၅ က်ပ္ကေန ၁၀၀ က်ပ္ အထိ တိုးေပးေပမဲ့ မေလာက္ငလို႔ တစ္ေန႔ကို ၁၅၀ က်ပ္ အထိ ရေအာင္ ေတာင္းဆိုေနတယ္ လို႔ ၾကားရပါတယ္။ အခု အခ်ိန္မွေတာ့ ေတာ္လိုက္ၾကရေအာင္ . . ၊ ေပးသေလာက္ ၁၀၀ က်ပ္နဲ႔ လုပ္လိုက္ၾကမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ ေနာက္ဆုတ္လို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ . .  ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေတာ့မွ အခြင့္အေရးေတြ မရႏိုင္ေတာ့သလို ၊ ျမန္မာေတြကို ဒီလို ပံုစံခြက္နဲ႔ လုပ္လို႔ ရပါတယ္ ဆိုတဲ့ အစဥ္အလာၾကီးကလည္း ျဖစ္လာမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လုပ္မိမွေတာ့ ျပီးဆံုးသည့္ တိုင္ေအာင္ လုပ္ၾကရမွာပါပဲ။

ဒါေပမဲ့ သူတို႔ေတြက တစ္လကို သံုးေသာင္းေတာင္မွ မျပည့္ေသာ လခနဲ႔ ( တခ်ိဳ႕ေတာ့ ငါးေသာင္းေက်ာ္ ၊ တခ်ိဳ႕က ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ ရၾကပါတယ္။ ) အလုပ္လုပ္ေနရသူေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ့ထက္မ်ား ပိုရရင္ အေနအထိုင္ ေခ်ာင္လည္ရပါေစ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလး သီးသန္႔နဲ႔သာ လုပ္ေနၾကတာပါ။ သူတို႔ သူေဌးျဖစ္ၾကီးလည္း ရည္ရြယ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို မေလာက္င လုိ႔သာ သူတို႔ရဲ႕ ဆႏၵေတြကို ထုတ္ေဖာ္ျပသၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလို ေလာက္ငေအာင္လို႔ ရဖို႔ ေတာင္းဆိုရန္ ဘယ္ေလာက္မ်ား သူတို႔ရဲ႕ အလုပ္မလုပ္ဘဲနဲ႔ အပိုေငြနဲ႔ ေတာင့္ခံ ရပ္တည္ႏိုင္မလဲ။ ဒီေတာ့ သူတို႔မွာ အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနၾကမွာ ၊ ရင္ဆိုင္ေနရင္း အံက်ိတ္ထားရမွာ မလြဲပါဘူး။

အခုေတာ့ အလုပ္ရွင္ သူေဌးက ေရျဖတ္ထားတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းကိုလည္း ၾကားရျပန္ပါတယ္။ တာဝန္ ရွိသူေတြကလည္းဗ်ာ ကိုယ့္ေျမေပၚမွာ လာဖြင့္တဲ့ ကုမၸဏီတစ္ခုကို ၾကည့္တယ္ ဆိုရင္လည္း ကိုယ့္ေျမေပၚက ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြကို ပိုၾကည့္သင့္ပါတယ္။ တာဝန္ရွိသူေတြ ဆိုတာကလည္း ဝင္ေရာက္ေျဖရွင္း ေပးေပမယ့္ ေအာင္ျမင္မႈ မရရွိဘူးလို႔ သိရပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘဲနဲ႔ ဘာလို႔ တာဝန္ ရွိသူလို႔ နာမည္ တပ္ေနတာလဲ ဆိုတာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ႏုိင္ေသးပါဘူး။

သို႔ေသာ္ ဘာတာဝန္မွ မရွိေသာ သူေတြကေတာ့ ၾကားရေန ဝင္ျပီးေတာ့ ေရျဖတ္ေတာက္ခံေနရေသာ အလုပ္သမားေတြကို ေသာက္ေရ အပါအဝင္ အစားအေသာက္မ်ားလည္း လွဴဒါန္းေနတယ္လို႔ သိရ ၊ ျမင္ရပါတယ္။ လုပ္သင့္ပါတယ္ ၊ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ဒါ တိုင္ရီက အလုပ္သမား အတြက္ပဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးနဲ႔ ဆိုင္တာပါ။ ဆရာ ဦးဘုန္း ( ဓါတု ) ေဟာသြားတဲ့ စာေပေဟာေျပာပြဲထဲကလို ကိုယ့္မွာ လာမျဖစ္လို႔ " အသာေတာ့ မေနလိုက္ပါနဲ႔။ "  " အသာေနရင္ အေသနာတယ္ " လို႔ ဆရာဦးဘုန္းကေတာ့ သာဓကေလးေတြနဲ႔ ေဟာသြားပါတယ္။

အခု အလုပ္သမားနဲ႔ အလုပ္ရွင္ တိုက္ပြဲဟာ တိုင္ရီနဲ႔ပဲ ဆိုင္တာ မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာတႏိုင္ငံသားလံုးနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္က ျမင္မိတယ္ ၊ ခံစားမိပါတယ္။ အစားအေသာက္ ၊ ေသာက္ေရ လွဴသူေတြ အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္ေၾကာင္း ဒီေနရာကေန မွတ္တမ္း တင္အပ္ပါတယ္။

စဥ္းစားၾကည့္ပါဦးဗ်ာ။ ေဖာက္ ခနဲ အေအးဗူးေလး တစ္ဗူးကို ( ဥပမာ - Coke ေပါ့ ) ေဖာက္ေသာက္ဖို႔ ေမာ့လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာေငြ ငါးရာက်ပ္ က်တယ္ ဆိုပါစို႔။ ဒီဗူးေလးကို ကုန္ေအာင္ ေမာ့ေသာက္လိုက္မဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္နာရီေတာ့ မၾကာပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ Coke ဗူး မဟုတ္ဘဲ ဘီယာဗူး ဆုိရင္ေတာ့ ပိုဆိုးသြားျပီေပါ႔။ ဒီလို တစ္နာရီ မၾကာတဲ့ ဗူးတစ္ဗူးကို ေသာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီအေအးဗူး တစ္ဗူးဖိုး ရေအာင္ တိုင္ရီက အလုပ္သမားေတြ ဘယ္ႏွစ္နာရီေလာက္မ်ား အလုပ္လုပ္ေနၾကရမလဲ။

အခုလို သူတို႔ မိသားစု အက်ပ္အတည္းကို ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ တိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ ဂြပ္ ခနဲ ေမာ့ေသာက္လိုက္မဲ့ အေအးဗူး ( သို႔ ) ဘီယာဗူးေငြထဲမွ သူတို႔အတြက္ ( သို႔ ) သူတို႔ဆင္ႏြဲေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကိုယ္စားျပဳေသာ တိုက္ပြဲ အတြက္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က တတ္ႏိုင္သေလာက္ လွဴဒါန္းၾကပါဦးလို႔ ႏိႈးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။ 

လွဴဒါန္းေနသူေတြ အားလံုးကိုလည္း ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ သာဓု ေခၚပါတယ္ဗ်ာ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုေဇာ္
22-Feb-2012

Share/Bookmark
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ဧည္႔သည္မ်ား

သြားသြားလာလာ
hidden hit counter




free counters

6.8.2010 မွ စ ကလိသည္။

.