မည္သူ မဆို အမွန္ ရွိသလို ၊ အမွားလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အျမင္ ၊ အေတြးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ တာဝန္ယူရမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ထပ္ဆင္႔ကူးယူျပီး တျခားေနရာမွာ ေဖာ္ျပခ်င္တယ္ ဆိုေသာ စာခ်စ္သူ သူငယ္ခ်င္း မ်ားကို စာရဲ႕ ေအာက္တစ္ေနရာမွာ “ ကိုေဇာ္ ” ႏွင္႔ “ zaw357.blogspot.com ” ဆိုတာေလးကိုေတာ႔ ထည္႔ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။

{ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ႔ “ ေရးတဲ႔စာ ” နဲ႔ “ စာေရးသူ ” ကို မေရာေထြးေစဖို႔ပါ။ }

ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

အဇၨတေဂၢ ပါဏုေပတံ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၦမိ။


18 February 2010

0 ယံုၾကည္မႈ ၏ စြမ္းအား (၁)


သင္လုပ္ႏိုင္သည္ ဟု ထင္သည္ ျဖစ္ေစ...၊
မလုပ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ထင္သည္ ျဖစ္ေစ....၊

သင္၏ အထင္ အမွန္ပဲ ျဖစ္သည္.။

ဟင္နရီ ဖို႔ဒ္



ျဖစ္စဥ္(၁)

ဂမၻီရ ဆရာၾကီး တစ္ဦးရွိသည္.။ သူက ဘယ္ေလာက္ စြမ္းသလဲေတာ႔ မသိ.။ သူ႕ကို သူ႕တပည္႕မ်ားက ဘုရားျပီးရင္ သူေလာက္ကဲသို႕ပင္ အားကိုး ယံုၾကည္ၾကသည္.။ ဆရာၾကီး ဘာေျပာေျပာ လုပ္ဖို႔ သူတို႔ ဝန္မေလးၾက.။ ဆရာၾကီးကလည္း သူတို႕ကို ဂမၻီရ က်င္႔စဥ္မ်ားကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ေလ႔က်င္႔သင္ၾကား ေပးသည္.။

ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ .....ဆရာၾကီးက သူ႕တပည္႔တစ္ေယာက္နဲ႔ ခရီးသြားေနတုန္း ေခ်ာင္းေလးကို ျဖတ္ျပီး ေလွေလးနဲ႔ ကူးရတယ္.။ သူတို႕လည္း ဟုိဘက္ေရာက္ေတာ႔ ေလွသမားက သူ႕ကိစၥျပီးေတာ႔ ျပန္သြားတာေပါ႔ေလ.။ ဆရာၾကီးတို႔ ေရာက္ေနတဲ႔ ဒီဘက္ကမ္းမွာကလည္း ဆရာၾကီးကို လာၾကိဳေနတဲ႔ သူေတြက အမ်ားၾကီး ...၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာၾကီး နဲ႔ သူ႕တပည္႔က အေရးၾကီးတဲ႔ ပစၥည္းတစ္ခုကို ယူလာဖို႔ ေမ႔ေနတာ သတိရတယ္.။ ဒါေပမဲ႔ ေလွသမားက ဟုိဘက္ကမ္း ျပန္ေရာက္သြားျပီ.။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ဒီဘက္ကမ္းမွာ ေလွေတြကလည္း တစ္စီးမွ မရွိဘူး.။

ဒါနဲ႔ ဆရာၾကီးက သူ႕တပည္႔ကို ေျပာတယ္.။

“ ကဲ..တပည္႔ေရ..မင္းရဲ႕ အစြမ္းျပဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ျပီ..။ အခု..မင္း ဒီေခ်ာင္းဟိုဘက္ကမ္းကို ေရေပၚက လမ္းေလွ်ာက္ျဖတ္ျပီး ဟိုဘက္ကမ္းမွာ က်န္ခဲ႔တဲ႔ ပစၥည္းကို သြားယူေပေတာ႔..။ မင္းကို ဆရာၾကီး က်င္႔ေပးထားတဲ႔ ပညာေတြနဲ႔ ဆိုရင္ ဒီေလာက္ကေတာ႔ အေပ်ာ႔ေပါ႔..။ ”

ဆရာၾကီးက ဒီလို ေျပာလိုက္ေတာ႔ သူ႕တပည္႔က ဆရာၾကီးကို အစြမ္းကုန္ယံုေလေတာ႔....

“ ဟုတ္ကဲ႔..ဆရာၾကီး..။ ”

လို႔ တစ္ခြန္းထဲ ေျပာျပီး ေရထဲကို ဆင္းလိုက္တာ ေရမျမႈပ္ပဲ ေရေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္သြားျပီး ဟိုဘက္ကမ္းေရာက္သြားတယ္.။ ေနာက္ေတာ႔...သူတို႔ က်န္တဲ႔ ပစၥည္းကို ယူျပီး ေရေပၚကပဲ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာျပီး ဆရာၾကီး ဆီကို သူယူလာတဲ႔ ပစၥည္းကို ေပးတယ္...ဆိုပဲ...။



ျဖစ္စဥ္ (၂)

ထိုဂမၻီရ ဆရာၾကီးကပါပဲ...။ တစ္ေန႕က်ေတာ႔ သူ႕ေနာက္တစ္ပည္႔တစ္ေယာက္နဲ႔ ေတာင္ေပၚခရီးစဥ္ တစ္ခုကို သြားရတယ္.။ ဒီလို သြားရင္းနဲ႔ တစ္ေနရာလည္း ေရာက္ေရာ...။ ေလျပင္းတစ္ခ်က္တိုက္လိုက္တာနဲ႔ ဆရာၾကီးတို႔ရဲ႕ ဂမၻီရ နဲ႔ အစီအရင္လုပ္ထားတဲ႔ အင္းေတြ ထည္႔ထားတဲ႔ ေသတၱာေလးဟာ ေလျပင္းအရွိန္နဲ႔ လြင္႔သြားျပီး ေဘးမွာ ရွိတဲ႔ ေခ်ာက္ထဲ က်သြားသတဲ႔..။

ေခ်ာက္ကလည္း အျမင္႔ ၁၅ ေပ ေလာက္ေတာ႔ ရွိတယ္.။ ဒီေတာ႔ ...သူတို႔ ဘာနဲ႔မွလည္း လွမ္းဆြဲေကာက္လို႔ မရဘူး.။ ဒီမွာ ဆရာၾကီးက သူ႕တပည္႔ကို ေျပာတယ္..

“ ကဲ..တပည္႔ၾကီး..။ အခုေတာ႔ မင္းရဲ႕ စြမ္းရည္ေတြကို ျပရမဲ႔ အခ်ိန္ေရာက္လာျပီ..။ မင္းကို ဆရာၾကီး သင္ေပးထားတဲ႔ ဂမၻီရ ပညာေတြ နဲ႔ ဆိုရင္ေတာ႔ မင္း.ဒီေခ်ာက္ေလာက္ကေတာ႔ အသာေလး ခုန္ဆင္းႏိုင္ျပီ.။ မင္း အခု ေခ်ာက္ထဲကို ခုန္ဆင္းလိုက္ ျပီးေတာ႔ ဆရာၾကီးတို႔ က်သြားတဲ႔ အင္းေသတၱာေလးကို ေကာက္ခဲ႔ေပေတာ႔.။ ”

ဆရာၾကီးလည္းရဲ႕ စကားလည္း ဆံုးေရာ..။ သူတပည္႔က ဘာမွ မေျပာေတာ႔ပဲ နဲ႔ ဝုန္းဆို ေခ်ာက္ထဲကို ခုန္ဆင္းလိုက္တယ္.။ ဒါေပမဲ႔...သူေခ်ာက္ရဲ႕ ေအာက္ေျခကို ေရာက္သြားတယ္.။ ဒါေပမဲ႔ တပည္႔ဘာမွမျဖစ္ခဲ႔ဘူး.။ အနည္းငယ္ ျခစ္ရာေလာက္က လြဲလို႔ သူဘာဆို ဘာမွ မျဖစ္ခဲ႔.။

ဒီအျဖစ္ေတြကို ၾကားသိရတဲ႔ ဆရာၾကီး တပည္႔ေတြနဲ႔ တျခားလူေတြက ဆရာၾကီးကို ပိုပို ေလးစားလာၾကတယ္.။


ျဖစ္စဥ္ (၃)

ဒီေနာက္မွာေတာ႔ ဒီဂမၻီရ ဆရာၾကီးက ပိုပိုလူသိမ်ား ေက်ာ္ၾကားလာတယ္.။ အလြန္ေက်ာ္ၾကားလာသလို သူ႕ဆီကို တပည္ခံခ်င္တဲ႔ သူေတြလည္း တစ္ေန႕တျခား မ်ားမ်ားလာၾကတယ္.။

ဒါနဲ႔ တစ္ေန႕ ဆရာၾကီးက ဒီလို စဥ္းစားမိတယ္..။ ငါ တပည္႔ေတြေတာင္မွ ေတာ္ေတာ္စြမ္းေန ၾကျပီ.။ သူတို႕ေတာင္မွ ဒီလို စြမ္းရင္ ငါ ဆရာ ဆိုရင္ ပိုေတာင္မွ စြမ္းရမွာပဲ..။ ငါ႔တပည္႔တစ္ေယာက္ဆိုရင္ ေရေပၚမွာေတာင္မွ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ေနျပီ.။ ငါလည္း အခု အားေနတုန္း ေရေပၚလမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ ေလ႕က်င္႔ဦးမွပဲ ဆိုျပီး သူေရထဲ ကို ဆင္းလိုက္တာ..။ ေရေပၚမွာ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ႔ အျပင္ ေရနစ္ပါေလေရာ.။

ဒါကို ေတြ႕ေတာ႔ သူတပည္႔ေတြက အသည္းအသန္ဆယ္ယူၾကရတယ္.။ ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ ဆရာၾကီး ေရနစ္တာကိုေတာ႔ နားမလည္ၾကဘူး.။ က်င္႔စဥ္တစ္ခု မွားလို႔လို႔ပဲ သူတို႕ ယူဆေနၾကတယ္.။ ဆရာၾကီး ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မေမးရဲဘူးေလ.။

ဒီလိုနဲ႔ေနလာလိုက္တာ ...။ ေနာက္ထပ္ ၂ လေလာက္ေနေတာ႔ ဆရာၾကီးက ေခ်ာက္ကမ္းပါးတစ္ခု နားကို ေရာက္သြားသတဲ႔ .။ ေနာက္ေတာ႔ သူက ဟိုအရင္တစ္ခါက သူ႕တပည္႔တစ္ေယာက္ ဒီလို ေခ်ာက္ထဲကို ဘာမွ အထိအခိုက္မရွိပဲ ခုန္ဆင္းတာကို သတိရလာတယ္.။ ဒီေတာ႔ ငါ႔တပည္႔ေတာင္မွ ခုန္ဆင္းႏိုင္ေသးတာ..ငါက ဘာလို႔ မျဖစ္ရမွာလဲ ဆိုျပီး. ေခ်ာက္ထဲကို ခုန္ခ်လိုက္တယ္.။ ဒါေပမဲ႔..ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းစြာပဲ ဂမၻီရ ဆရာၾကီးရဲ႕ အေလာင္းကို သူ႕တပည္႔ေတြ ေနာက္ေန႕မွ ရွာလို႔ ေတြ႕ၾကရတယ္.။

တကယ္ေတာ႔...ဒါဟာ ဂမၻီရ နဲ႔ မဆိုင္ပါ.။ ယံုၾကည္မႈ နဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါတယ္.။ ဆရာၾကီး တပည္႔ေတြဟာ ဆရာၾကီးကို ေလးစားယံုၾကည္႔ၾကတယ္.။ ဒါေၾကာင္႔ ဆရာၾကီးကို ဘာပဲ ေျပာေျပာ သူတို႔ ယံုတယ္..။ ဆရာၾကီး ေျပာတဲ႔ အတိုင္းျဖစ္ရမယ္ လို႔ သူတို႔ ခံယူတယ္.။ ဒါေၾကာင္႔ သူတို႔ အရာရာျဖစ္လာၾကတယ္.။ ဆရာၾကီးက က်ေတာ႔ သူဘာမွ မသိ မတတ္ေသးဘူး ဆိုတာ သူ႕ဖာသာ သိေနတယ္.။

ဒါေပမဲ႔..သူ႕ကိုသာ သူမ်ားေတြက ယံုၾကည္ေနတာ ...သူက သူမ်ားကို ယံုၾကည္႔ထားတာ မရွိဘူး.။ သူ႕ကိုယ္သူေတာင္မွ ယံုၾကည္တာ မဟုတ္ေသးဘူးေလ.။ ဒါေၾကာင္႔ သူ႕ကိုယ္သူ မယံုၾကည္ပဲ နဲ႔ စမ္းသပ္မႈ တစ္ခု ေၾကာင္႔ သူ႕အသက္ကို ေပးလိုက္ရတာပါ.။


စာဖတ္သူေရာ..သင္ကိုယ္သင္ ယံုၾကည္ပါျပီလား.။

ဘယ္လို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ယံုၾကည္မႈ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႕ရ တတ္ပါသလဲ .။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကံဳဖူးပါတယ္.။ “ ယံုၾကည္မႈ ၏ စြမ္းအား (၂) ” မွာ ဆက္ဖတ္ၾကည္႔ရေအာင္..။

ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္


http://zaw357.multiply.com/journal/item/663 မွာ 30.9.2009 က ေရးထားတာပါ။


.

Share/Bookmark

0 ေယာက္ ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ဧည္႔သည္မ်ား

သြားသြားလာလာ
hidden hit counter




free counters

6.8.2010 မွ စ ကလိသည္။

.