မည္သူ မဆို အမွန္ ရွိသလို ၊ အမွားလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အျမင္ ၊ အေတြးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ တာဝန္ယူရမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ထပ္ဆင္႔ကူးယူျပီး တျခားေနရာမွာ ေဖာ္ျပခ်င္တယ္ ဆိုေသာ စာခ်စ္သူ သူငယ္ခ်င္း မ်ားကို စာရဲ႕ ေအာက္တစ္ေနရာမွာ “ ကိုေဇာ္ ” ႏွင္႔ “ zaw357.blogspot.com ” ဆိုတာေလးကိုေတာ႔ ထည္႔ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။

{ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ႔ “ ေရးတဲ႔စာ ” နဲ႔ “ စာေရးသူ ” ကို မေရာေထြးေစဖို႔ပါ။ }

ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

အဇၨတေဂၢ ပါဏုေပတံ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၦမိ။


07 June 2010

10 ေနာက္က လူမ်ား သို႔



ကၽြန္ေတာ္ ဒီစကားကို ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ သူ႕ဆီက ၾကားရတာ ငါးၾကိမ္ မကေတာ႔ပါဘူး။ ေျပာတဲ႔ အေၾကာင္းအရာ မတူေပမဲ႔ အဓိက သူ ေျပာေနတာကေတာ႔ ျဖစ္စဥ္ေတြ တူေနတယ္။ ျပီးေတာ႔ သူက ဒီလို ေျပာေနရတာကို ေပ်ာ္ေနတယ္ လို႔ ထင္တယ္။ 

“ ငါ႔သားကကြာ ၊ အခု တစ္ရက္ကို မုန္႕ဖိုး ၄၀၀ ေပးတာေတာင္မွ မေလာက္လို႔တဲ႔ ပိုေတာင္းေနတယ္။ ”

“ - - - - -  ”

“ သူ႕အတြက္ နဲ႔တင္ တစ္ေန႔ကို တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒါ. . .  x x x x x x x x x x ”

သူ ေျပာေနတဲ႔ စကားေတြက ညည္းညဴေနတာေတြ မဟုတ္တာ သိသာတယ္။ ညည္းညဴ သလိုလိုနဲ႔ ကုန္က်မႈကို ေဖာ္ျပျပီး သူ ေပ်ာ္ေနတာ။ သူ ၾကြားတာ မဟုတ္မွန္းေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ ေျပာရဲတယ္။ သူဘာလုိ႕ ဒီလိုေတြ ေျပာေနရတာလဲ။ 

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ @ @ @ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 

သူက ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ ၇ ႏွစ္ေလာက္ အသက္ၾကီးသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။ စိတ္သေဘာထား ေပ်ာ႔ေပ်ာင္းေပမဲ႔ မဟုတ္မခံ ေဒါသၾကီးသူလည္း ျဖစ္တယ္။ သူက ဆိုင္တစ္ခုခုမွာ ထိုင္ျပီး ေအးေဆး စကားေျပာရင္း တစ္ခုခုကို ေဆြးေႏြးခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုပဲ ေခၚေလ႔ရွိတယ္။ တျခားသူေတြက သူ႕ကို အျမဲတမ္း ေနာက္ေနတာ ဆိုေတာ႔ ဘယ္သူပဲ ဘာပဲ ေျပာေျပာ သူ မယံု။ ဘယ္ေန႕ အလုပ္ပိတ္တယ္ ေျပာတာေတာင္မွ သူ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ကို လာေမးတတ္တယ္။

ဟုတ္ေတာ႔လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ သူ႕က အားလံုးထဲမွာ အသက္အၾကီးဆံုးဆိုေတာ႔ သူ႕ကိုပဲ ဝိုင္းျပီး ၾကပ္ေနတတ္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ႔ ရန္ကုန္သားေတြ ဆိုတာကလည္း အခၽြန္ေလးနဲ႔ မလိုက္ျပီး ၊ အဆင္းမွာ ဖုန္သုတ္ ၊ ဆီထိုးကာ ရြက္တပ္ျပီး တြန္းလြတ္လိုက္တာ မဟုတ္လား။ ဒီလို သူ႕မွာ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခံလာရေတာ႔ သူ႔အိမ္က အေၾကာင္း ၊ သူ႕မိသားစု အေၾကာင္း ၊ သူ႔ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြ ဆိုရင္ သူမ်ားေတြကို သူ မေျပာရဲေတာ႔ဘူး။ သူကလည္း စ ၊ ေနာက္စရာက ျဖစ္ခဲ႔ဖူးတယ္။

ဟိုတစ္ခါက . . . ၊ 

သူ႕မိန္းမနဲ႔ ေျပာတာ ရိုးရိုး မေျပာဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြကလည္း အားလံုး နားလည္ေပးပါတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေနတယ္ ဆိုရင္ သီခ်င္းဖြင္႔သူကလည္း အသံတိုး ၊ စကားေျပာေနသူေတြလည္း ျငိမ္ေပးတယ္။ အဲဒီလို လုပ္ေပးတာကိုေတာင္မွ သူက ဒီတစ္ခါ ဖုန္းေျပာေတာ႔ အခန္းထဲမွာ မေျပာဘဲ အခန္းအျပင္ ထြက္သြားတယ္။ ျပီးေတာ႔ အခန္းေရွ႕က သစ္ပင္ေအာက္မွာ သစ္ပင္ၾကီးကို လက္ေထာက္ျပီး ဟန္ပါပါ ပဲမ်ားျပီး ဖုန္းေျပာေနတယ္။ 

သာမာန္ အေျခအေန မဟုတ္ေတာ႔ အစသန္တဲ႔ ေနလင္းေက်ာ္က “ ကိုထြန္းေတာ႔ တစ္ခုခုေတာ႔ တစ္ခုခုပဲကြ။ ” ဆိုျပီး သူမျမင္ႏိုင္တဲ႔ ဘက္ကေန အသာေလး သြားျပီး သစ္ပင္ တစ္ဖက္ျခမ္းကေန ကုတ္ကုတ္ေလးထိုင္ကာ ဖုန္းနဲ႕ အသံဖမ္းလာခဲ႔တယ္။ သူက ဖုန္းေျပာလို႔ မျပီးေသးဘူး ေနလင္းေက်ာ္က ျပံဳးစိစိနဲ႔ ျပန္လာျပီး . . “ ေဟ႕ေကာင္ေတြ နားေထာင္ ၊ နားေထာင္ ” ဆိုျပီး သူဖုန္းနဲ႔ အသံဖမ္းလာတာကို ဖြင္႔ျပတယ္။ 

“ သတိရေသးရဲ႕ မိန္းမရဲ႕။ ”

“ - - - - - - - ” 

“ တကယ္ရတာလား ၊ ခ်စ္ေရာ ခ်စ္ေသးရဲ႕လား။ ”

“ - - - - - - - ”

“ ခ်စ္ရင္ ေမႊးေမႊးေပးကြာ။ ”

“ - - - - - - - ” 

“ ဘာျဖစ္လဲ လူေတြ ရွိရွိေပါ႔။ ”

“ - - - - - - - -”

“ ေပးကြာ. . .”

“ - - - - - - - - ”

ဒါေတြကို ျပန္ဖြင္႔ျပျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ရယ္လိုက္ၾကတာ အုန္းအုန္းကၽြက္ကၽြက္ ပါပဲ။ သူကေတာ႔ မသိဘူး ဖုန္းေျပာလို႔ ေကာင္းတုန္းပဲ ရွိေသးတယ္။ ခဏၾကာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုးထဲမွာ အသက္အၾကီးဆံုး ဆိုေတာ႔ သူက ရုပ္တည္နဲ႔ အခန္းထဲကို ဝင္လာတယ္။ သူပဲ မဟုတ္သလိုလိုနဲ႔ မွင္ေတြ ေမာင္းေတြ နဲ႔ေပါ႔ေလ။ သူ အခန္းထဲ ေရာက္တယ္ ဆိုတာနဲ႔ ေနလင္းေက်ာ္က . . . 

“ ဒီေမးခြန္းေလးပဲ ထပ္ေျဖ လိုက္ေပါ႔ ခ်စ္ေသးရဲ႕လား။ ”

ဆိုတဲ႔ အဲလက္စ္ရဲ႕ သီခ်င္းက အဲဒီစာေၾကာင္းကိုပဲ အထပ္ထပ္ ဆိုေနေတာ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ႔ သိေတာ႔ ျပံဳးသူျပံဳး ၊ အတင္းတည္ထားသူ တည္ေပါ႔ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ သူ ရွက္သြားမွာ စိုးလို႔ စာအုပ္ဖတ္ေနသလို ဟန္ေဆာင္ျပီး စာအုပ္နဲ႔ ကြယ္ရယ္ေနတာေပါ႔။ သူကေတာ႔ မသိ ၊ သူ႕ကို ေစာင္းဆိုေနတယ္ ဆိုတာ မသိဘူး။ ေနလင္းေက်ာ္ကိုေတာင္မွ လွမ္းျပီး ဟန္႔လိုက္ေသးတယ္။

“ ေအာင္မာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ၊ ဒီသီခ်င္း ေတာ္ေတာ္ ၾကိဳက္ေနတယ္ေပါ႔ေလ။ ”

နဂိုကကို သူ႕ကို စဖို႔ ျပင္ထားတဲ႔ လူုဆိုေတာ႔ သူက ဒီလို စကား သြားစေတာ႔ ဟိုက ေျပာဖို႔ ရသြားတာေပါ႔။

“ မဟုတ္ပါဘူး ကိုထြန္းရာ ၊ ကၽြန္ေတာ္က လူတစ္ေယာက္ အတြက္ ဆိုေပးေနတာပါ။ ”

“ ဘယ္သူလဲ။ ”

“ သူက သူ႕မိန္းမကို ခ်စ္ေသးရဲ႕လား လို႔ ေမးေနလို႔ပါ။ ”

ဒီလို ေျပာလိုက္ေတာ႔ သူ မ်က္ႏွာ ခ်က္ခ်င္း ပ်က္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျပန္ ဟန္ လုပ္လိုက္ျပီး. . . .။ 

“ ဘယ္သူလဲကြ။ ”

“ မသိပါဘူးဗ်ာ။ ဒီမွာသာ နားေထာင္ၾကည္႔ေတာ႔. . . . ”

ဆိုျပီး ေနလင္းေက်ာ္က သူ႕ဖုန္းထဲမွာ အသံဖမ္းထားတာကို ျပန္ဖြင္႔ျပေတာ႔ ရွက္ျပီး မ်က္ႏွာေတြ နီရဲသြားတယ္။ ဖုန္းကို ကုတင္ေပၚကို ပစ္တင္ျပီး ကမန္းကတန္း အဝတ္လဲျပီး အျပင္ကို ထြက္သြားတယ္။ အဲဒီအထဲက ဟိုေကာင္ေတြကို သူ ဘယ္ေတာ႔မွ သူ႔အေၾကာင္းေတြ မေျပာျပေတာ႔ဘူး။ ေျပာလည္း ဟိုေကာင္ေတြက စ ၾကေတာ႔ သူလည္း မခံႏိုင္ဘူးေပါ႔ေလ။ ဒါေၾကာင္႔ သူက ရင္ဖြင္႔စရာ ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္႕ကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေခၚျပီး သူ ေျပာျပေလ႔ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူမ်ားရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို ယံုၾကည္လို႔ ကိုယ္႔ကို တိုင္ပင္တယ္ ဆိုရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္ေျပာျပေလ႕ မရွိဘူး။ ဒါကို သူကလည္း သိလို႔ ထင္ပါတယ္။ 

အခုေတာ႔ သူေျပာေနတဲ႔ အေၾကာင္း အရာေတြက တစ္ခုခု မွားေနသလို ခံစားရတယ္။ 

“ တစ္ရက္ကို သူ႕အတြက္နဲ႔တင္ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ ကုန္ေနတာကြ။ တျခား ေက်ာင္းစရိတ္ေတြ ဘာေတြ မပါေသးဘူး။ ”

ကၽြန္ေတာ္လည္း ေျပာသင္႔ မေျပာသင္႔ ခ်င္႔ခ်ိန္မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ မေျပာလို႔ သူမသိလိုက္တာထက္ စာရင္ ေျပာလိုက္လို႔ သူသိရဲ႕ သားနဲ႔ မဆင္ျခင္ႏိုင္တာ ဆိုရင္ ကိုယ္႔ဘက္က အျပစ္ကင္းတယ္ လို႔လည္း ခံစားရတယ္။ ဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးလိုက္မိတယ္။ 

“ ေနဦး ကိုထြန္း ခဏေလး ၊ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုေတာ႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ”

“ ေအး ေျပာ ။ ”

“ ေျပာတယ္ ဆိုတာထက္ အၾကံေပးတာေပါ႔ ကိုထြန္းရာ။ ဒါကို စဥ္းစားျပီး ကိုထြန္း ဖာသာ ဘယ္လိုပဲ ဆံုးျဖတ္ ဆံုးျဖတ္ေပါ႔။ ”

“ ေအးပါ ေျပာ။ ”

“ ဒီလို ကိုထြန္း။ ကၽြန္ေတာ္က လူရြတ္ ဆိုေတာ႔ေလ။ တစ္ခါတစ္ေလ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာေတြမွာ အဆင္ မေျပတတ္ဘူး ကိုထြန္း။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ေလး တစ္ခု ေျပာျပခ်င္လို႔ပါ။ ”

“ အင္း . . . .”

“ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ စားေနက် ဆိုင္တစ္ခုကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီမွာ ေရာင္းတဲ႔ မုန္႕ ဆိုပါေတာ႔ဗ်ာ။ သူက အခ်ိန္နဲ႔ ေရာင္းတာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေလးႏွစ္ ကြာေဝးသြားတဲ႔ သူဆိုေတာ႔ လက္ရွိ ကုန္ေစ်းနႈန္းေၾကာင္႔ ေစ်းပိုမ်ားေနမယ္ ဆိုတာ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ လူဆိုေတာ႔လည္း လူ႔ထံုးစံေပါ႔ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္က ေမးလိုက္တယ္။ “ အစ္မ တစ္ဆယ္သား ဘယ္ေစ်းလဲ။ ” ေပါ႔။ သူက  “ တစ္ဆယ္သား ၄၀၀ ” တဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ မသြားခင္ အရင္ ေလးႏွစ္ေလာက္က တစ္ဆယ္သားမွ ၁၂၀ ေလ။ ဒီေတာ႔ “ ဟာဗ်ာ . . ၄၀၀ ေတာင္မွလား။ ” ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္က ေျပာလိုက္မိတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အမွားေပါ႔ေလ။ အရင္ေစ်းနဲ႔ အခုေစ်းကို သြားျပီး ယွဥ္လိုက္မိတာ။ ဒါကို သူက ဘယ္လို ျပန္ေျပာလဲ ဆိုေတာ႔ . . . “ အမေလး . . ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာတဲ႔ လူကလည္း တစ္ဆယ္သား ၄၀၀ ဆိုတာကို ျမင္ေနရေသးလား။ ” တဲ႔။ ”

“ ေအးေလ. . . ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ ”

“ ေနဦး ကိုထြန္း။ သူမ်ားေတြ အတြက္ ဘာမွ မျဖစ္ေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ ျဖစ္သြားတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ အဲဒီရက္ မတိုင္ခင္ တစ္ရက္က ကၽြန္ေတာ္ ေစ်းထဲမွာ လိုတာေလးေတြ သြားဝယ္ေတာ႔ အထည္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာ မိန္းမ တစ္ေယာက္က အထည္စ တစ္စကို ကိုင္ၾကည္႔ျပီး ဘယ္ေလာက္လဲ ေမးတာ ၾကားလိုက္ရတယ္။ အထည္ေရာင္းသူက “ တစ္ကိုက္ ၄၀၀၀ ” လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီေတာ႔ ဒီမိန္းမက “ ၄၀၀၀ ေတာင္မွလား ” ဆိုျပီး ေျပာေတာ႔ ၊ အထည္ေရာင္းသူက “ အမေလး . . ႏိုင္ငံျခားမွာ ေယာက်္ား တစ္ေယာက္လံုးက ေဒၚလာေတြ ပို႔ေနတာ  ၄၀၀၀ ေလာက္မ်ား တစ္နာရီစာ မရွိပါဘူး ညီမရယ္ ၊ မဟုတ္ဘူးလား။ ” လို႔ ျပန္ေျပာတာ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ”

“ ဒီေတာ႔. . . . ဘာဆက္ျဖစ္လဲ။ ရန္ေတြ သတ္ကုန္ေရာလား။ ”

“ မထင္နဲ႔ ကိုထြန္း။ ေစ်းဆိုတာ လူေတြ အမ်ားၾကီးေလ။ အခု အထည္ဆိုင္က အေဒၚၾကီး ေျပာလိုက္တာက သူ႕ကို ႏွိမ္ျပီး ေျပာလိုက္တာမွ မဟုတ္တာ။ သူ႕ကို ဂုဏ္တင္ျပီး ေျပာလိုက္တာ။ ဒီလို လူၾကားထဲမွာ အေျပာခံလိုက္ရေတာ႔ ဘယ္သူ မဆို ပူထူသြားတာပဲ ကိုထြန္း။ တကယ္လို႔ မဝယ္ဘူး ဆိုရင္လည္း လူေတြက ငါ႔ကို ဘာေျပာမလဲ ဆိုတဲ႔ စိတ္က ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္ အလွန္႕ခံရတယ္။ တကယ္ေတာ႔ မဝယ္လည္း ဘယ္သူကမွ ဘာမွ ေျပာပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ကိုယ္႔စိတ္က ကိုယ္႕ကို ေျခာက္ေနတာ. . . . ။

ဒါနဲ႔ အဲဒီ မိန္းမကေတာ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာရဲ႕ ဝိုင္းျပီး ျဖတ္ခနဲ လွမ္းၾကည္႔တာကို သူ ထိမိ ခံစားသြားရတယ္ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္တယ္။ ခုနက ေစ်းမ်ားတယ္ ဆိုျပီး ဆစ္ေနတဲ႔ အဲဒီအထည္ကိုပဲ သူ ဝမ္းဆက္အတြက္ ဆိုျပီး တစ္ကိုက္ေလးေထာင္နဲ႔ပဲ မဆစ္ပဲ ျဖတ္လိုက္တာကို ကၽြန္ေတာ္ ျမင္လိုက္ရတယ္။ ”

“ ဒီေတာ႔. . . ”

“ ဒီေတာ႔ . . . ဒါကို ကၽြန္ေတာ္က ျမင္ထား ၊ ၾကားထားရသူ ဆိုေတာ႔ အခုလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို ဒီလို အေျပာခံရေနျပီ ၊ ေဘးမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္႔လိုပဲ ေစ်းဝယ္သူေတြ ရွိတယ္ ၊ သူတို႔ကလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေစ်းသည္ အစ္မၾကီး ေျပာလိုက္လို႔ ျဖတ္ခနဲ ဝိုင္းၾကည္႔ၾကတယ္။ တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္သာ အထည္ဆိုင္က အျဖစ္အပ်က္ကို မေတြ႕မၾကားခဲ႔ဘူး ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆင္ျခင္မိမွာ မဟုတ္ဘူး ကိုထြန္း။

အခုေတာ႔ ' ဒီလို အေျပာခံရတာနဲ႔ ဒီလို ျဖစ္ရတယ္ ' ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္က ဆင္ျခင္မိေနေတာ႔ သူလည္း ေျပာေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ျပံဳးျပီး ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ”

“ အင္း. . ဘယ္လို ေျပာလိုက္လဲ။ ”

“ မဟုတ္တာပဲ အစ္မရယ္။ ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာတယ္  ဆိုတာနဲ႔ ေစ်းမ်ားတယ္ ၊ နည္းတယ္ ဆိုျပီး မဆစ္ရေတာ႔ဘူးလား ၊ ေစ်းမ်ားေနေပမဲ႔လည္း တန္းျပီး ဝယ္ရေတာ႔မွာလား။ တကယ္လို႔ ဒီလို ေျပာလို႔ ရွက္ျပီး ၊ ေသြး နားထင္ေရာက္ျပီး ဝယ္သြားလိမ္႔မယ္ လို႔ ထင္ရင္ေတာ႔ အစ္မ မွားလိမ္႔မယ္။ ဒီေန႕ေတာ႔ အစ္မ ဒီလို ေျပာတဲ႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ အစ္မ ဆိုင္က မဝယ္ေတာ႔ဘူး။ ေနာက္ေန႕မွပဲ လာဝယ္ေတာ႔မယ္။ ” ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း တစ္ခါတည္း လွည္႔ထြက္လာတယ္။ ”

“ ဟာ . . မင္းကလဲကြာ။ ”

“ ဟုတ္တယ္ ကိုထြန္း သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဆိုးသြားတယ္ ထင္လို႔ သူက ေနာက္ကေန တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေခၚပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ဆိုးသြားတာမွ မဟုတ္တာဗ်ာ။ ကိုယ္႕ဖာသာကိုယ္ သူမ်ား ျဖစ္တာကို ျမင္လို႔ ဆင္ျခင္လိုက္တာပါ။ မိုးခ်ဳပ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အိမ္ကို လိုက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ္႔ကို လာေတာင္းပန္တယ္တဲ႔။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က အျပင္သြားေနလို႔ သူနဲ႔ မေတြ႕လိုက္ပါဘူး။ သူ ေမေမ႕ကိုပဲ ေျပာသြားတယ္။ 

ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လာေတာ႔ ေမေမက စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ သားရယ္။ သူတို႔က ဒီလိုပဲ ေျပာေနၾက မဟုတ္လားတဲ႔။ ဒီမွာ တစ္ခါတည္း ကၽြန္ေတာ္႔ ဂြင္ထဲ ဝင္သြားေတာ႔တာပါပဲ။ ေမေမ႕ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလိုက္တယ္။ “ မဟုတ္ဘူး ေမေမ။ သား စိတ္မဆိုးပါဘူး။ သူက ဒီလို ေျပာလို႔ ဆင္ျခင္ လိုက္တာပါ။ ဟိုေန႕က ေစ်းထဲမွာ ဒီလို အေျခအေနမ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ ျမင္ထားေတာ႔ ဒါကို အေတြ႕အၾကံဳယူျပီး ဒီလိုေျပာရင္ ဘာကိုမွ မဝယ္ဘူးကြာ ဆိုျပီး ဆင္ျခင္လိုက္တာပါ။ ဒါနဲ႔ ေမေမကေရာ ဒီလို ေျပာရင္ ေစ်းမဆစ္ပဲ ဝယ္လိုက္တာပဲလား ။ ” လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေမးလိုက္တယ္။ ”

“ ဒီေတာ႔ မင္း အေမက ဘာေျပာလဲ။ ”

“  ေမေမလည္း ရုတ္တရက္ ျငိမ္က်သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ ဂြင္ထဲ ဝင္လာတာကိုး။ ေနာက္မွ ေမေမက “ ဟုတ္တာပဲ။ တကယ္ေတာ႔ ဒီလို ေျပာတိုင္း ဝယ္စရာမွ မဟုတ္တာ။ ေစ်းမ်ားတာက  မ်ားတာပဲ ၊ ေစ်းဆစ္ရမွာက ဆစ္ရမွာပဲ ၊ ကိုယ္႕ဖာသာ  ႏုိင္ငံျခား သြားတာက သြားေနတာပဲ ၊ ေယာက်္ား သားသမီး ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ေနတာက ေရာက္ေနတာပဲေလ။ ဒါကို မေရာပစ္ရဘူး။ ဒီလို ေျပာတိုင္း ေစ်းမဆစ္ပဲ ဝယ္စရာမွ မဟုတ္တာ။ ” လို႔ ေမေမကလည္း ေျပာတယ္။

အဲဒီ ေစ်းသည္ အစ္မၾကီး ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ေန႔က်မွ သြားဝယ္ျပီး မုန္႔စားေတာ႔တယ္။ သူက ထပ္ေတာင္းပန္ေနေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေအးေဆးပါပဲ ကၽြန္ေတာ္  မၾကိဳက္ဘူး ဆိုတာကို ရွင္းျပလိုက္တယ္။ “ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မဆိုးဘူး ဒါေပမဲ႔ ဒီလို ေျပာတာ မၾကိဳက္ဘူး ” ဆိုတာကို ျပလိုက္တာေလးပါပဲ။ ဒါပဲ ကိုထြန္း ၊ ကၽြန္ေတာ္ အခု ကိုထြန္းကို ေျပာျပခ်င္တာ အဲဒါပဲ။ ”

“ ေအး မင္းေျပာေနတာကို ငါ အကုန္ နားလည္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ငါနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ဘာကို ဆိုလိုခ်င္ေနတာလဲ ငါ သေဘာမေပါက္ဘူး။ ”

“ နည္းနည္းဆင္ျခင္ဖို႔ တိုက္ရိုက္ေျပာရေတာ႔ အားေတာ႔ နာပါတယ္ ကိုထြန္းရာ။ ”

“ ေအးပါ ေျပာပါကြ။ ငါက ေမးေနတာပဲ။ ”

“ အခု ကိစၥမွာ ကိုထြန္းရဲ႕ “ သား နဲ႔ မိန္းမကို ေဘးက လူေတြက ေျမွာက္ေပးေနတာ ” လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္တယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္ သြားၾကည္႔ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုထြန္းေျပာေနတဲ႔ စကားေတြ ၊ အေၾကာင္းအရာေတြထဲက ကၽြန္ေတာ္ အစေတြ ဆြဲထုတ္ၾကည္႔မိတာပါ။ “ မင္းအေဖက ႏိုင္ငံျခားမွာပဲ ဘာေတာ႔ ဝယ္ေပါ႔ကြ။ ေယာက်္ားက ႏိုင္ငံျခားက ပို႔ေနတာပဲ ဒါေတာ႔ သံုးေပါ႔။  ” ဆိုတဲ႔ စကားေတြရဲ႕ ဒဏ္မွာ ကိုထြန္းရဲ႕ သားနဲ႔ မိန္းမက က်ရံႈးေနတာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္တယ္။ တကယ္ေတာ႔ ကိုထြန္းရဲ႕ သားေလးက ၃ တန္းပဲ ရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား။ ”

“ ဟုတ္တယ္ သံုးတန္းပဲ ရွိေသးတယ္။ ”

“ ဒီလို ကေလးေလး တစ္ေယာက္ကို ဒီေလာက္ အကုန္က်ခံေနစရာ မလိုပါဘူး ကိုထြန္း။ ကာလံေဒသံ ေပါ႔ေလ။ ျပီးေတာ႔ ကိုထြန္းရဲ႕ သား ေက်ာင္းတတ္ေနတဲ႔ ေနရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္ကုန္က လသာတို႔ ၊ စိန္ေပါတို႔ လို ေနရာမွာ ေက်ာင္းတတ္ေနတာမွ မဟုတ္တာေလ။ တကယ္လို႔ အဲဒီမွာ တတ္ေနပါေစဦး ဒါက အဓိကလား။ ေက်ာင္းသားဆိုတာ ေက်ာင္းစာကိုပဲ အဓိက ထားျပီး ၾကိဳးစားခိုင္းရမွာေလ။ 

အခုေတာ႔ အေဖက ႏိုင္ငံျခားမွာမို႔ အရင္က မစားဖူးတဲ႔ ေခ်ာကလက္ ေက်ာင္းသြားတိုင္း ထည္႔သြားမယ္။ အျပင္သြားရင္ ဒါေလးေတာ႔ ဝတ္သြားမွ ဆိုရင္ေတာ႔ သူတို႕ ေတြးတာ လြဲေနသလို ၊ သူတို႔ ေျပာသမွ် “ အေဖက ႏိုင္ငံျခားမွာမို႔ ၊ ေယာက်္ားက ႏိုင္ငံျခားမွာ မို႔ ” ဆိုတဲ႔ စကားေတြကို ကိုထြန္းကလည္း ထပ္ဆင္႔ၾကားျပီး ၾကည္ႏူး ဂုဏ္ယူေနတာ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္တယ္ဗ်ာ။ ”

“ - - - - - - ”

“ ဒါပါပဲ ကိုထြန္း ။ ကိုထြန္း ဖာသာ ျပန္ျပီး ေလ႔လာၾကည္႔ ၊ ဆန္းစစ္ၾကည္႔ ၊  ေဝဖန္ၾကည္႔ ၊  ဆင္ျခင္ၾကည္႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး ၊ မွားေနတယ္ ဆိုရင္ မလုပ္ပါနဲ႔ ၊ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလိုက္လို႔ ဆင္ျခင္မိတယ္ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရတာ အလကား မျဖစ္ဘူးေပါ႔ဗ်ာ။ ဒါေလးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က သတိေပးယံုေလးပဲ ေျပာျပတာပါ။ ”

“ - - - - - - - ” 

ဒါေျပာျပီးေတာ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္သြားသလို အရာရာက ေျခာက္ကပ္သြားတယ္။ သူေရာ ကၽြန္ေတာ္ေရာ စကား မဆက္ျဖစ္ၾကေတာ႔ဘူး။ ခဏေနေတာ႔ သူေရာ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ထျပန္လာခဲ႔တယ္။ အဲဒီေန႕က မွတ္မွတ္ရရ ညဥ္႕ဦး ေလေျပက ခပ္ေအးေအး တိုက္ေနခဲ႔ပါတယ္။ 

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ @ @ @ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

အဲဒီေနာက္မွာေတာ႔ . . . . . 

သူေရာ ၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာ အဲဒီအေၾကာင္းကို ဆက္ျပီး မေျပာျဖစ္ပါဘူး။ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခင္အမင္ မပ်က္သလို ၊ တျခား အေၾကာင္းအရာေတြကို အေဆြးေႏြးလည္း မပ်က္ခဲ႔ပါဘူး။ ဒီကိစၥကိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္က သြားျပီး အစမေဖာ္သလို ၊ သူကလည္း ျပန္ျပီး ေရမႏူးပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ဖာသိဖာသာ ထားလိုက္ပါတယ္။ 

လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ကေတာ႔ သူက သူ႕ဖာသာ “ အိမ္လြမ္းသူ ” တံဆိပ္ကပ္ျပီး ျပန္သြားပါတယ္။ သူ ျပန္သြားေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ လိပ္စာေတြေတာင္း ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းနံပါတ္ကို စာအုပ္မွာ မွတ္ ၊ သူ႕လိပ္စာေတြ ေပးျပီး ႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္သြားပါတယ္။ ႏွစ္လေလာက္ အၾကာမွာေတာ႔ သူက ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကို စာေရးပါတယ္။ 

“ ကိုေဇာ္. . . 

မင္းေျပာတာ မွန္တယ္ကြာ။ ငါ ျပန္ေရာက္မွ ေသခ်ာ သိလိုက္ရတယ္။ အားလံုးက ငါ႔ကို ေငြထုပ္ပိုက္ျပီး ျပန္လာမယ္ ပဲ ထင္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ငါက လစဥ္ပို႔ေနတာေလ။ ဟိုေရာက္ေတာ႔ ႏို္င္ငံျခားက ျပန္ေရာက္သူ အတြက္ ဆိုျပီး အရင္က ပန္ကာ မရွိတဲ႔ အိမ္မွာ ပန္ကာ ဝယ္ထားတယ္။ ျပီးေတာ႔ ဟိုဟာ ဒီဟာေတြကြာ စံုေနတာပဲ ၾကိဳဝယ္ထားတာ . . ။

တကယ္ေတာ႔ သူတို႕က သူတို႔ စိတ္ထဲမွာ ျမင္ေနတဲ႔ ႏိုင္ငံျခား ဆိုတာကို ပံုေဖာ္ျပီး အဲဒီထဲက အတိုင္း ျမင္ၾကည္႔လိုက္တာ။ ဒါေၾကာင္႔ သူမ်ားေတြရဲ႕ ေဘးက ေျမွာက္ေပးတဲ႔ ဒဏ္ေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္သံုးမိေတာ႔တာပဲ။ ငါ ဝန္ခံတယ္ကြာ။ မင္း ဒီေလာက္ ၾကိဳေျပာထားတာေတာင္မွ ငါ မေရွာင္ႏိုင္ဘူး။ မင္းလိုပဲ ငါလည္း အေျပာခံလိုက္ရတယ္။ လူေတြ အမ်ားၾကီး ၾကားထဲမွာ ဆိုေတာ႔ ပူထူျပီး သူတို႔ေျပာတဲ႔ ေစ်းနဲ႔ပဲ ငါ ဝယ္လာခဲ႔မိတယ္။

တစ္ခါတည္းလား ဆိုေတာ႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒီလို အၾကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာပဲ။ ေနာက္ေတာ႔ . . . . ၊ ၾကာလာေတာ႔. . .  ၊ ခံရဖန္ မ်ားလာေတာ႔ . . . ၊ ငါလည္း မင္းစကားကို သတိထားျပီး ဆင္ျခင္မိေတာ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ငါ႔မွာ ေတာ္ေတာ္ကို ခံစားလိုက္ရတယ္။ မင္း ၾကိဳေျပာရဲ႔သားနဲ႔လို႔ စဥ္းစားမိလို႔ အခု ဒီစာကို ငါ ေရးလိုက္တာ။ ဒါေပမဲ႔ကြာ. . . ငါ ၾကိဳသိခဲ႔ေပမဲ႔ မဆင္ျခင္မိခဲ႔ဘူး။ 

x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x x 

ကိုထြန္း ”


အဲဒီစာေလး ကၽြန္ေတာ္႔ဆီ ေရာက္လာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတာ္ေတာ္ကို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ႔ ၊ သတိေပးျဖစ္ခဲ႔ေပမဲ႔ မဆင္ျခင္မိ လိုက္တာကိုပါ။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သာ သူ႕ကို မေျပာျဖစ္ခဲ႔ဘူး ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ပိုျပီး ခံစားရမွာပါ။ ငါ မေျပာမိလို႔ ျဖစ္ရေလးျခင္း ဆိုျပီး.. . . . . ။

တကယ္ေတာ႔ . . . ၊

ကၽြန္ေတာ္ အပါအဝင္ ျပင္ပမွာ လာျပီး အလုပ္လာ လုပ္ကာ ပိုက္ဆံ ရွာေဖြစုေဆာင္း ေနရသူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါေပမဲ႔ ဘယ္သူကေတာ႔ ဘယ္ေလာက္ စုမိသြားျပီး ဘယ္သူကေတာ႔ ဘယ္လို ျဖစ္သြားတယ္ ဆိုတာေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ ဒါေတြ အားလံုးဟာ ဘာေၾကာင္႔လဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရာရာ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိပါ။ 

သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္အပါအဝင္ ေရွ႕လူကေတာ႔ ရွာေနတာပဲ ေနာက္လူက ဒီလိုေတြ လုပ္ေနရင္ “ ပလိုင္းေပါက္နဲ႔ ဖားေကာက္ ” ေနသလို ျဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္။ ေရွ႕က လူက ရွာသမွ်ကို ေနာက္က လူက ဥာဏ္အေမွ်ာ္အျမင္ ရွိစြာနဲ႔ ထိန္းသိမ္းတတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါမွသာ သက္တမ္းတိုတိုမွာ ေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔ ပန္းတိုင္ကို ျမန္ျမန္ေရာက္မွာေပါ႔ဗ်ာ။ 

ဒီပို႔စ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အဓိက ဖတ္ေစခ်င္သူကေတာ႔ ျပင္ထြက္ျပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ႔ လူေတြရဲ႕ ေနာက္က လူမ်ားကို ဖတ္မိေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီလူေတြထဲမွာ မိဘေတြ ၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ၊ မိိန္းမ ၊ သားသမီးေတြ  ၊ ေဆြမ်ိဳး အသိုင္းအဝိုင္းေတြ ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္ သိေစခ်င္ ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူေတြရဲ႕အားနည္းခ်က္က ဒါေလး ဆိုေတာ႔ ဒါကို သိထားရင္ သတိထား ဆင္ျခင္ႏိုင္တာေပါ႔ဗ်ာ။ ဒါပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ အခု ေနာက္ဆံုး ေျပာေနၾက စကားေလးနဲ႔ ေျပာရရင္ . . . .  . . . 

“ အြန္ေစာအိတ္ေပါက္နဲ႔ ေရသန္ဗူး ေကာက္သလို ျဖစ္ေနမွာ စိုးလို႔ပါ။ ”



*** နာမည္လႊဲေျပာင္း ေရးထားတာက လြဲလို႔ တကယ္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ။ ***

ေလးစားစြာျဖင္႔
ကိုေဇာ္

.

Share/Bookmark

10 ေယာက္ ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္:

ေအာင္ေမာ္ said...

ကုန္ၾကမ္းေတြရလွခ်ည္လားဗ်ာ...

ေအာင္ေမာ္ said...

ကုန္ၾကမ္းေတြရလွခ်ည္လားဗ်ာ...

ခုိင္နုငယ္ said...

ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္။..ကုိေဇာ္ေရ..
မန္႔မရလုိ႔ျပန္ျပန္သြားရတာနဲ႔ပဲ..
ဖတ္သင္႔၊မွတ္သင္႕တဲ႔ေဆာင္းပါးေလးပါ။
"အြန္ေစာအိတ္ေပါက္နဲ႔ေရသန္႕ဗူးေကာက္သလုိျဖစ္ေနရ
တဲ႔" မိသားစုအတြက္ဆုိသူေတြ...အတြက္ခုလုိေရးပီးရင္ေတာ႔။
"လိပ္ေရထဲခ်လုိက္သလုိ" ျပန္ေပၚမလာၾကေလတဲ႔။
သားသမီး၊ေယာက်ာ္းေတြေၾကာင္႔ အိမ္ကမိသားစုေရျပတ္လုိ႔
ေရငတ္ေနရသူမိသားစုအေၾကာင္းေလးေတြကုိလည္း
ေဆာင္းပါးရိပ္ေျခေလးေရးပါအုံးလုိ႔။
အားေပးေနပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ။

♥shwe♥gal♥♥♥♥ said...

ကိုေဇာ္ေရ...
ဒီပို႕စ္ေလးဖတ္မိေတာ့ မေလးရွားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းမေလးကို သတိရမိတယ္..
သူမ ရင္ဖြင့္ထားတာပါ..
သူမအိမ္ကေျပာတယ္တဲ့ သူမ လစာက ျမန္မာေငြ 8သိန္းရတယ္..ျမန္မာက မိသားစုကို 3သိန္းပုိ႕တယ္ က်န္တာ သူမ စာရိတ္ေပါ့ေလ..ေငြပုိ႕ၿပီးေတာ့ ေငြပို႕ထားေၾကာင္းျမန္မာမိသားစုကို အေၾကာင္းၾကားဖုန္းဆက္တယ္ ဖုန္းက သူမမိသားစုအိမ္မွာ မရွိေတာ့ အိမ္အနီးတဆင့္ဖုနး္နဲ႕ေပါ့..သူမဆီကဖုနး္ရေတာ့ အိမ္ကိုေျပးေခၚေပးေနရင္ ၾကာမွာစိုးတာနဲ႕ အဲဒီဖုန္းေခၚေပးတဲ့အိမ္ကို မွာခဲ့တာေပါ့ေလ ေငြပုိ႕ထားေၾကာင္း အဲမွာ အဲအမ်ိဳးသမီးကေျပာသတဲ့
(နင့္မိသားစု7ေယာက္က ဒီေငြ3 သိန္းနဲ႕ေလာက္ငွေအာင္စားေသာက္တယ္ နင္က နုိင္ငံျခားမွာေနၿပီး 5 သိန္းေတာင္သံုးရသလားတဲ့) ေလ..ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ပတ္၀န္းက်င္ေနာ္..
ကိုေဇာ္ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

SHWE ZIN U said...

အင္း ကိုေဇာ္ ေရးထားတာ ေသခ်ာဖတ္လိုက္တယ္
ကာယကံရွင္ေရာ မိသားစု ပါ သိသင္႔တဲ႔ အခ်က္ေတြဘဲ တျခားႏိုင္ငံ မွာ အနစ္နာခံ ၿပီး ရွာေဖြ ထားတာေတြကို အေျမွာက္အပင္႔ ေတြေၾကာင္႔ အလကား အကုန္မခံသင္႔ပါဘူး

ခင္မင္စြာျဖင္႔
ေရႊစင္ဦး

sosegado said...

သိေနျဖစ္ေနတာေတြကုိ ဒီလုိေရးျပလုိက္ေတာ့ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းျမင္သြားရပါတယ္၊ ေငြရွာတယ္ဆုိတာ၊ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြအတြက္လြယ္ေပမဲ့၊ အမ်ားစုအတြက္ မလြယ္ပါဘူး၊ သုံးရင္ေတာ့ လြယ္လုိက္တာ၊

kyaw said...

ကိုေဇာ္ေရးထားတာလည္း အမွန္ပါဘဲဗ်ာ...
မ်ားေသာအားျဖင့္ဒီလိုေတြျဖစ္ေနတာေလ...
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

ဗမာျပည္မွာက နိုင္ငံျခားဆို ေငြေတြေပါေနတယ္ ထင္ေနၾကတာေလ...အင္း...ျပည္တြင္းမွာကလဲ အမ်ားစုက ေငြရွာရခက္ေနတာကိုး..

kokomaung.uk said...

ႏုိင္ငံျခား... ႏုိင္ငံျခား...
ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ တစ္၀က္မက အထင္ႀကီးေနၾကတဲ့ ႏုိင္ငံျခား။
ႏုိင္ငံျခားမွာ ေငြပေဒသာပင္ေပါက္ေနတာမွ မဟုတ္တာ။
ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ ျပည္တြင္းက လူေတြအားလုံးကုိ ေပးဖတ္သင့္တယ္။

white said...

That's right! It is a nice post to read, We can get a lot of knowledge from that. any wany thank you . I'm also a silent reader!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ဧည္႔သည္မ်ား

သြားသြားလာလာ
hidden hit counter




free counters

6.8.2010 မွ စ ကလိသည္။

.